Madrilek bere arrats puskatuaren

ispiluan begiratzen du

eta ez ditu, ez, ikusten

behin batetako ezkon jantziaren

zati urratuak baino.

Maitatzaile desesperatuek,

desesperatuta egon behar maitatzeko,

jaurtitzen dituzte beren buruak

Viaducto-tik behera.

Ez da hain leku txarra,

ikuspegi bikaina benetan,

diote egunkariek.

Badakizue, hortik zerura.

Madril suiziden odoletan

bainatzen, olgatzen da

kondesa krudelaren gisan,

berak ere bere burua bere

arrats tristearen pendizean

jaurti baino lehen.

Hobe supitoki hiltzen bada.

Hiltzorikoen estertoreak

ez dira atseginak,

egunkariek diote.

 

Denbora, nostalgia 27.

 

 

 

© Felipe Juaristi

 

 

"Felipe Juaristi: Denbora, nostalgia" orrialde nagusia