Zure gorputza nire hezurren ispilu

Nire musuak zureen itzala

Zure ahoak gordetzen nau argitik

Eta zure arnasaz hartzen dut hatsa

Nire sabela zurearen islada

Zure gelditasunean hartzen dut sua

Eta erreaz noa zuk sortutako ibaitik

Zure eskuetan desegiten naiz larrosa goiztiarren gisan

Nire pentsamendu bigunak, kontzientzia

Eguzkiari eskaintzen diozun sakrifizioa

Zure bihotza nire odolaren eliza

Nire ahotsa zurearen oihartzuna

Eta zure hortzen atakatik hartzen dut hitza

Zure begiek itsutzen naute tximistek bezala

Eta zure niniez begiratzen mundua

Zure biluztasunean goritzen naiz metal xaflakorren gisan

Zure bihozkadaz sentitu bizitza dudala

Zure errepikapena izanik naiz naizena.

Denbora, nostalgia 40.

© Felipe Juaristi