Beduino bidaiariak galtzen dira batzutan

harea monotonoaren bakardade artean

eta oasi berderako itzuli bidea aurkitu ezean

desertua emakumea dela pentsatzen dute,

biak laberintiko, misteriosoak,

egunero itxuraz aldatzen bait dira;

Simunak aurreko bidaztienak bezala

haiek ere laztan aztarnak ezabaturik.

Gau itzala abailtzen denean,

oinak esploratzaile gisan,

ferekatzen dute espazio estrainoa,

ahoak bilatzen ditu

inmensidade azpian hondar lorezko ezpainak,

esku dardartiek dunak errekorritzen dituzte,

bular menditsuak balira bezala.

Goizak harrapatzen ditu lurrari maitasuna egiten

muino berri baten aldean.

Denbora, nostalgia 45.

© Felipe Juaristi