|
II
Zeure neguan zaude, eta lurraren otz au,
aitzurragaitik iratzartua, poliki-poliki sortua,
sakon bakoitzetik igotzen da eta zabaldu ta estaltzen
marraskillo sikatuen txirlaz ormaren nekatuan.
A!, neke ain txikiak, ia zentzunez ustuak,
oraindik orren urrun, eta betiko, arantzen saria
loaren eskubidea gordetzen duena eta nagusiaren iseka!
Baiña puspulluka egiñaz arrai-sarda itsas illunduan,
arkaitzen eta ondar-pillen sendotasuna igartzen dedan lekuan,
eta aize pizkat urreratzen da lugorriraiño,
jux-juxtu utzirik laiño lerro bat millu meean. |