|
III
Aizeak dario milluetan
laiño urratua, zati txikiz.
— Artzera bazijoaz, beatz artean urtzen da:
oroitzak ezin du lortu.
— Begiak astiro-astiro jaso zuten,
bazekiten eta kontatzen dute sekula lorik gabe.
Traperuaren gurdia bete zan
ordakiñen salgaiz.
Basariko biotz ametsetik eltzen da,
illuntzean, astakumearen pausuz.
Bidetxiurraren illunetik urbiltzen da
ezkillen zarata: dilin-dilin.
Gauaren beldurra darama,
kilkerren zalaprat eragiñaz.
Astiro sartzen zan kalean,
denboraren tristezia arrigarritik.
Langaren aurrekaldean gelditzen zanean,
itzalean exerita begiratzen genion. |