XXIX

 

Brankako gurpilla jaikitzen zan aurrera,

baiña oraindik ez zait etorri

itsas bideetako ur-ildo zear

arrigarrietatik libratzera.

Ezer-ezera itzulia, lenago ezagutzen dut

izan diteken nere pausoen nekea

eta oroitzen naiz erria zelan borrokatu zen

ondarrez inguraturiko osin itsuetan.

Ai, uts eta moldekaiztasunak, betiko astuntasun berdin au

«gure libertadea» deritzen dioguna!

Sarreran euria itotzen danean

ontzia kokatzen dan baretasunean,

azken txorabioaren zerua estutzen da

esi inguruan, eta begirada urruntzen dut.

 

 

Salvador Espriu euskaraz