|
XXXII
Atseden naiak ez du balio gorde-lekutzat,
ez dago ezelango babesik osin beeratuan.
Ba, jarririk nago bide gabeko era batean
nere uts zaarrak sortarazitzen duten txorabioan.
A!, juez, neronen buruaren juez, eta bidebatez
leiatsu salatzaille juez onen aurrez-aurre!
Baiña abotsa itotzen da sabelera urbiltzean
parre algaraz astinduta, gogor, lertzeko unean. |