|
XXXVI
Arratsaldea igarotzen dalako ta orain eguzkia mendizandikoa dalarik,
poliki begiratzen dut, orain itzaletik.
Baiña dizdira nere aurrekaldean iraunez zegon,
zabal nere aurrekaldean, alorretatik,
ta, zaldi nekatua, itsas bazterretik dator,
bidetik, ondarrezko azken oera.
Parre dagit, zeren dakidanez ilkorra naizela, ta onean
pentsatzen dut, beti ain legor, eta txarrean, ekartzen didana.
Aizea jaikitzen da aien legorretan,
kaiñaberetan piltzar ametsak jarraitzen zituana,
ta bira, zaunkak jasoaz, etxearen bakardade
aren inguruan, urrutian. |