|
XXXVII
Urrun,
itxia:
etxea.
Bakarti,
mutuaren
esku berritxu
eragiñen gisa,
garrak.
Bide legorrak
eramaten ninduan.
Nekearen
luzera guzian,
ertzetan,
lurperatuak,
osiñak
erakartzen naute.
Begiratu ta dakit
zelan jetxitzen diren,
itsu, poliki-poliki,
sakontasunetara.
Enborrak
auzpez,
billatzen zituzten
urak
beretu gabeko
iturburuak.
Txingurri
geldiak
belzten dira
eguzki zaar
onek
orain eraztea
bukatu
dituan ezurretan.
Arbola,
sustraitutako
legorrean,
argitasunaren
mailletatik
jasotzen zituen
abarrak. |