|
VIII
Ez gehiago negarrik tenploaz
lurreratu zenez gero.
Mendebaldera espero zaituzte
itsas-bideak libreki.
Erregeren arkulari, kantak
ez dira gehiago intonatuko
hesi altuaren gainetik: izan bitez
oroitzatik salbatuak.
Begiradak eroaten dute
hiriko zerua.
Begietan, arrazoi ilunak
amets argiak ikasten.
Jaun leinuen
eskaleak haizez
milaka urtez sakabanatuak
iritsi ginen Sepharad-era.
Zenbat maitatzen dugun
ogi lazdun luberria
aho zaharrei ematen diena
beti odol gustua! |