|
XIX
Ez zaiguzu galde, ez dezazula jakin nork eman dizunik, zein ezpain
nekatuk mugatzen duen hutsunea, zelan ahoak nekatu gabe
birresaten zituen azken hotzaren hitzak. Gu
beldurraren beldurrez parrezka pailazoari entzutean
arima bakarrik hiltzen dela, haize izpi bat soilik.
Basurdea zart borrokara zakur hortzak zirikatuz
babesik gabeko gauean, zuhaizpean
bakarti, hain biluzik, urkatu honen gelditasunean.
Ai, Sepharad! Argi motelak itzaltzen dira orain
guztiz, gizon handi eta galduak larri-minezko ideen
azken erakustaldiluze bat egiten duen artean
ta poliki-poliki bere ardotan ito. |