|
XXXI
Sar zazu titiriteroa,
arratsalde arinaren
hutsunetik,
zakudun gizona.
Kapelak erdizka
estaltzen diola begien
agurra. Aldiz,
bideetan itzala
utziz doan
mamu mudurria,
uzta guziak
galduko dira
eta itxaropendun sabelak
hilartuko.
Alogerarik gabeko hitzarmenez,
zarpazahartuz
haizearen kantak
eta eroango du
zilar guztia osoki
basotik.
Sepharad-eko
agertoki honetan,
hari mugikorretatik zintzilik
esku izkutuak
eta txukun puntuztatuz
dantza zarpaila.
Lehorraizeak inguratzen duenean
alorren gainetik,
itsas-haize boladak
hondoratzen dira
oihal tintatuaren
papel hauskor guztiak. |