|
XLV
Itzultzen gara oroitzapenez bide honen
pauso zaharretara. Baina batere ikusi ez
iturri berririk, uraren arrastorik ere ez,
alaitasunaren putzuan.
Belabeltzen zerua. Bihozgabedun
oihuzko kanten lehortean:
«Herri bategatik gizon bat hiltzen bada,
gure herria hutsaren trukez hiltzen da.» |