|
LIII
Gure esperantza apalean
sari soilez iristen denean
gauaz beheruntza jarraigoa
liberaturik, jadanik ez dugu
anblariaren pausorik ez nagusitasunik.
Zeren kopuru handia
hitzetan ikasia eta ordenatua
isilean galtzen da poliki-poliki,
orain idatzi nahi dugu
zure izena soil-soilik. |