V

HAGAR IHESI

                                        (Etor. XVI, 17)

Zarai

                (Abrami buruz, lasterka)

                Joana da joana.

Abram

                Zer? Nor?

Zarai

                Hagar ihesi joana.

Abram

                Ai! nik errana:

                Ez bazine izan harentzat hoin gogor

Zarai

                Zer? Haren alde jartzen zare ote?

Abram

                Badakizu, Zarai, maite zaitudala maite.

Zarai

                Hagar ausart hori,

                Haur beharretan dela eta, badabil orori:

                «Banaiz ni» eta «nor naiz ni».

Abram

                Geroari buruz, Jaunaren hitza

                Ez ote zen aski?

                Zergatik nauzu hortaratu?

                Zergatik behar zuen Hagar-rek amatu?

                Nahasten ari dauku horrek, naski

                Bieri bihotza.

Zarai

                Gizona, ez has orai urrikitan.

                Jaunaren hitzaren baitan

                Sinesten duenak

                Ez ote ditu gizonki, egiten ahal direnak

                Egin behar?

                Zertako ez jar

                Noe arbasoaz geroztikako legeari?

                Eta zure andrea, nik

                Ezin sor-araz haur hori

                Zertako ez nere neskatoaren ganik...

Abram

                Ba! bainan banago

                Ez ote zen zuzenago,

                Ezin sor-araz guzien gatik ere,

                Ez bide hortarik joatea.

                Frogak hor dire:

                Adio etxeko bakea.

Zarai

                Gizona, ez duda-muda hoitan sar.

                Gauza hortan hobendun bakarra: Hagar.

Abram

                Eztiago zinen, Zarai, orai arte.

Zarai

                Haren tzarkeriek naute

                Nihaur tzartzen.

(Hagar lasterka heldu eta Zarai-en oinetan beiauniko erortzen).

Hagar

                Ez ni jo! Ez ni jo!

                Ez dut geiago

                Ihes egin gogo.

                Ez ni jo! Ez ni jo!

Abram

                Nork hu jo nahi?

Hagar

                (Abram-en ganat)

                Ai! errozu andreari

                Ez ni jotzeko.

Zarai

                Ez badun merezi

                Ehut ez jo, ez joko.

Hagar

                Mortuan ihesi

                Nindoan

                Eta Zureko iturri-ondoan

                Jaunaren Aingerua dut ikusi:

                «Hagar, Zarai-en neskatoa,

                Nundik heldu haiz eta norat joaki?»

                «Andrearen ganik ihesi noa,

                Jotzen bainau garrazki».

                Jaunaren Aingeruak daut orduan

                Neri erran:

                «Egon harekin

                Eta haren nahia egin».

(Kantuz eta xoratua)

                «Hagar amatua zare zu:

                Seme bat sortuko zaitzu.

                Izena emozu Izmael

                Jakin baitu Jaunak «zuri noiz hel».

                Basa-mortuan harat-hunatka

                Iduriko du pottoka.

                Bertzek hura ezin esteka:

                Izanen du nun guduka.

Zarai

                Hagar dohatsua,

                Jaunak benedikatua. (Er. 16)

(Eskutik hartzen du eta badoa harekin)

                        * * *

Jaunak

                Gain gainekoa naiz, zure Jainko Jauna.

                Ibil nere aintzinean

                Eta on baino hobe izan.

                Zure eta nere artean

                Finkatzen dut batasuna.

                Eta, mendetan barna,

                Izanen ditutzu ondokoak ausarkian.

Errepika 1

                Huna zurekilako nere batasuna:

                Herri ainitzen aita zaitut nik emana.

                Orai izanen duzu Abraham izena:

                Herri ainitzen aita zaitut nik emana.

                Herri bai erregeak zaizkitzu sortuko,

                Batasun egiten dut zurekin betiko.

                Izanen naute beti zure semek Jainko:

                Menderen mende lur hau hekien eskuko.

                Huna zurekilako nere batasuna:

                Herri ainitzen aita zaitut nik emana.

                Oral izanen duzu Abraham izena:

                Herri ainitzen aita zaitut nik emana.

                Atxik batasun hori menderen mendetan:

                Ezar fededun marka semen haragian;

                Nerekin bat zaiztela denen jakinean

                Menderen mende dadin ager zuen baitan.

                Huna zurekilako nere batasuna:

                Herri ainitzen aita zaitut nik emana.

                Orai izanen duzu Abraham izena:

                Herri ainitzen aita zaitut nik emana.

                Zarai zure andrea ez izenda Zarai:

                Bere izen berria Zara baitu orai.

                Haren ganik seme bat emanen dautzut bai

                Eta herriak eta erregeak nasai.

                Huna zurekilako nere batasuna:

                Herri ainitzen aita zaitut nik emana.

                Orai izanen duzu Abraham izena:

                Herri ainitzen aita zaitut nik emana.

Errepika 2

                Ehun urteko bati semeak sortuko?

                Zarari nundik nolaz haurrak jinen zaizko?

                Ai, bizi bedi bizi Izmael betiko!

                Zarari nundik nolaz haurrak jinen zaizko?

                Zarak dautzu, bai, Zarak seme bat emanen:

                Emozu semeari zuk Izaak izen.

                Betiko batasun dut harekin eginen,

                Harek bai ondokoek Jainkotzat naukaten.

                Ehun urteko bati semeak sortuko?

                Zarari nundik nolaz haurrak jinen zaizko?

                Ai, bizi bedi bizi Izmael betiko!

                Zarari nundik nolaz haurrak jinen zaizko?

                Aditu zaitut ere Izmael-en alde:

                Izanen du nasaiki seme eta seme.

                Bainan aldiz batasun nahi dut nik egin

                Zarak sortuko duen Izaak horrekin.

                Huna zurekilako nere batasuna:

                Herri ainitzen aita zaitut nik emana.

                Orai izanen duzu Abraham izena:

                Herri ainitzen aita zaitut nik emana.

© Xabier Iratzeder