SORTERRIKO KOPLAK

Oihaneko pagoak blai

aideratuz hiru elai.

Ostadarraren harian dira

hirurak pausatu nahi.

Larrosak dira gorriak

edo bestelan xuriak.

Hagitzez dira ederragoak

neskatilaren irriak.

Maldan behera urratsa

betiko bidean latsa.

Hodei ilunak gaua belzten du

udazkena da ez bedatsa.

Usapalak ostantzean

huts bat badut bihotzean.

Zatoz maitea gure etxera

dostatzera arratsean.

Eder basoan haritza

haran aldean garitza.

Fruitu antzera ontzen da hemen

gizasemeen bizitza.

Sagar gorriak dilindan

damea dago ganbaran

maite laztanez hartzeko eta

elkartzeko ohantzean.

Iluntasuna abailtzen da

luma galdu bat bezala

begiak uso, mingaina arana

zure bihotza ene aingura.

Hurrun gauhontzak uluka

zakur deslaiak zaunkaka

Mende oso bat iraganen dut

zure ondoan koblaka.

© Joseba Sarrionandia