XII

        Banako

udaberriaren desio

heze eta bustiak

lehortu eta zimurturik daude

1.974-ko udaren azken orrietan

        Binako

eguzkiak beti

berdin berdin

kariziatzen nau

eta gero beti

berdin berdin

ihes egiten du

ilunabar gorrien

suzko antsien

arnasa itoen

aspaldiko betiko

monotonia aspertuan.

        Hirunako

parte zaharreko

baxoerdien kolore erdi-beltzak

—esperantzak?—

sendatzen nau

bakardadearen mizto lerdedunak

ozka egiten didanean.

        Launako

goizean ortotsak jo du; (geldialdi laburra)

eguerdian bakardadea ari du; (luzexeagoa)

arratsaldean busti-busti eginda etorri naiz; (geldialdi luzea)

gauez ametsen maindereek lehortu naute. (hats beherapen eta nahi hainako geldialdia)

        Bosnako

eguzkiaren azken printzak

itsaso zabal eta berdearen

azal dardartian islatzen direnean,

haragiaren zaztada gazteak

kilikatzen nau

desio ezkatu

ezpain mutu

eta begirada galduen

esperantzaren besazpian.

© Mikel Arregi