XXIX

nik ez dut pozik

munduak ematen didanik.

nola hala goaz

dena atzean utzirik.

Poza ere zahartuz doa.

usoen gainetik

hego haizearen kontra

barrenaren hegalak

zabaltzen ditudanean

oinek ez didate zerbitzen.

eta neure oinak

iturri freskora

zuzentzen ditudanean

alferrikako ditut

izpirituaren hegoak.

eta gerta lekidakeena da

zomorroen erreinuko

atalondora heltzerakoan

izpirituaren hegoek

eta bots behatzez

ornitutako oinek

deusetarako ez zerbitzea.

joanak joan.

ez dago itzultzerik.

eta itsasoaren barealdietako

olatuak egun bezalatsuko

doinu tristeaz

mintzatuko dira

amairik

gabeko

joan-etorrian

gizonok

azken

                          arnasaldia

                          eztarrian

                          dugun

                          bitartean,

                          destino-eza

                          daitekeen

                          destinorik

                          txarrena

                          dela

                          dioen kantaren boza

                          oihartzunik

                          gabe

                                GEL-

                                        DI-

                                            TZE-

                                                    AN.

© Mikel Arregi