UDAZKENEKO SONATA

                                «tal vez un jueves, como es hoy, de otoño».

                                                                      César Vallejo

Isiltasunaz horditurik ibiltzea

hosto-hots madarikatu honen artetik,

sasoia beldurgarri eder

eta urratua dagoela ohartuz.

Hiria, Celan edo Lowry-ren

begiekin ikustea,

azken ura edo botilaren aurretik,

zure eritasunarentzat sendagarria badela

dakizun bitartean,

baina ez egunsenti hontan,

ez ordu hauetan, bere laguntasuna eta ohea

kemen handirik gabe baztertu ondoren.

Gau nahasia badoa aurrera,

argi mingarri eta narru beltzezko

izter luzedun mutilez betea.

Guzti horrek nolabait

galdutako gerraren usaina du.

Hildakoen aro madarikatua:

Ezinbestean, berriro udazkena.