URTE BETETZEA

Gaur, sukarra bezalakoa den udazkeneko egun honetan

larrosa zuri xorta bat bidaliko nizun,

eta jeroglifiko inozente batzuk,

biontzat hain garrantzitsu

eta barre egiteraino goibel den hori

ahantzi izan banu bezala.

Agian zure aurpegia bilatuko nuen berriro

argazki-liburuko orrialdeetan,

gauza guztietan hertsatzen gaituen hustasun hori

zugan makurtzeko.

Hala ere, ezin sendatuzko erromantikoaren

keinua izango bide da,

geldiro edanez eseri

eta kandela bat piztu izatea, zutaz patxadan pentsatzeko.

Zuk, urruntzen gaituzten

ehunka kilometro hoien beste muturrean

une batez zure gelaraino ihes egin

eta zurea den era berezi hortan

liburu errenkaden zehar begiak lerratzen dituzunean

zure buruari galdetuz zein lagun ez ote dagoen gaur zure festan,

arratsalde honetan,

—zein posibilitate ez-ohiko eta zirraragarria—

erretratuaren nere aldetik

amets egin zenezan nahi nuke,

eta jakitea, izan nituen eta ditudan gorputzek

ez zaituztela ezabatu.

Ez dakit nora naraman asaldatze alfer honek.

Minutuak zapalduz, badator gaua,

liburu eta muebleen artetik.

Zure osagarri, adiskide!

Nik hemen jarraituko dut

edaten, esperoan,

bizitza edo kandela

agor daitezen arteraino.