Mendez mende

urtez urte

egunez egun

orduz ordu

                 mementu oro

                 mementu hauetan

gure herria odol usten ari da,

gure herria badoa.

Bizitzaren zentzua ebatsia

argiaren dirdira itzalia,

eta hemen goazi

itsu eta ero

sasi-ihaute dantzan,

denen jostagaillu

arrastaka,

onrrarik gabe

bururik gabe

noiz egunsentiaren argiak laztanduko

abantxu itxaropenik gabe.