BASERRI-SUKALDEA

Baserritxuko sukalde samur,

apal, maitati, otzana,

arantza artian arantza barik,

itxaropentsu barrena.

Benetan baida zorioneko

zugan sinisten dabena,

zu zara gure Betikoaren

oin-arri tinko onena.

Txirua dozu izakeria,

alan be urrezko bizitza;

ez-eukiaren laguna zara,

baña zoriz aberatsa;

arantza miñak euki arren be

beti kantari biotza,

zeure samiñen asegarria

Betikoari otoitza.

Begiratzian ituna damost,

ausnartu ondoren alaia;

zure izatean zorun-bidea

bizitza arantzaz betia;

biotz samiñen euskaia eta

etortekoan argia,

zorion barik bizi diranen

zorion txankil eztia.

Itzez ta jolas zintzoen eder,

barrena beti ixilik,

izate onen aunditasunak

ez dautzu egin gañezik.

Ustez txikia zarean arren

ezta zu lango aundirik:

zure ezpanetan egia dager,

barruan ez gorrotorik.

Baña zoruntsu zu izanikan

zelan daukazuz arantzak?

Txiro izanik aberatsaren

urre gorrizko meatzak?

Ezkutapena dala dirudi

darakuskuzun bizitzak!

Zugan badogu zer ikasia,

gura badogu, bakoitzak.

Baserritxuko sukalde samur,

apal, maitati, otzana,

arantza artean arantza barik

itxaropentsu barrena.

Benetan baida zorioneko

zuri entzuten dautzuna,

zure esanak emongo dautsa

betirako atspdena.

                        (Karmel, 1958)

© Balendin Enbeita