ZESTERUA
Esaera zar batek
onela dirausku:
Lepo bete palugaz,
esku bete diru;
nire ogibidea
beti da zesteru,
lan asko ta lo gutxi
guretzat seguru.
Zesteruak ei dira
ia aberastu,
nik ez dot diru asko
egin aurreratu;
lepoa makurtu ta
belaunak okertu,
par egin ezketiño
egiten naz poztu.
Nai dogun salneurrian
otzarak saldute,
irabazten ei dogu
gura dogun beste;
alegiñak ein aryen
diruak poztute,
urtien azkenian
beti San Silbestre.
Goizian izarrakaz
lanari oratu,
gaubian beranduan
ondiño jarraitu,
neguan sarri busti
ta udan berotu...
Aberastasun orrek
zesteruak ditu.
Zestoak egiteko
falta josgarria,
aurrez ordaindu bear
nai bada barria;
baso-dunak eskuan
gura dau txindia,
ordaindu ezin bada
istillu gorria.
Lan egitia danok
bearreko dogu,
geure bizigarritzat
ogia nai bogu;
baña egi aundi au
sekula ez aiztu:
lanaz bakarrik iñor
ez dala aberastu.
(Ariatza'n, Epallak 5, 1960)
© Balendin Enbeita
www.susa-literatura.com