AITA MARTIN (G.B.)

Ludi onetan bakoitzak dauka

neurtuta bere bizitza,

zenbatekoa izan leiteken

Aita Goikoak dau giltza.

Berak damotso gure izanari

bizi-bideko laguntza,

nai ta nai-ezik, on artu bear

zor dautsagun eriotza.

Guztiak maite genduan geure

Aita Martin kalmeldarra,

euskaldun sendo, biotz aundiko,

jakintsu, apal, azkarra.

egi biribil mamintsu askon

egizko egille bakarra;

nai ta nai-ezik, on artu bear

bere betiko agurra.

Karmengo Aman jantzi doneaz

karmeldar ziñan egiña,

irakasle ta izlari gartsu,

idazle sakon mamiña.

Zure betiko azken agurrak

gugan itxi dau samiña;

nai ta nai-ezik, on artu bear

aren lertze eriozkiña.

Larogei ta bat urte zenduzan,

etziñan zarra guretzat;

oindiño emen gura zindugun

gazteon irakasletzat.

Eriotzaren naimenik etzan

gugan Aita Martinentzat;

nai ta nai-ezik, on artu bear

siñismen ezaugarritzat.

Ondo egiñak ondoren ona,

onek dau urre-saria,

Aita Martiñek artu dau bere

egiñen irabazia.

Jaunak danori emongo dausku

merezi dogun epaia,

nai ta nai-ezik, on artu bear

Jaunaren erabagia.

Egien alde agertu ziñan

zeure arazo danetan;

iñoiz kikildu bako gizona

egi-bideko gauzetan.

Karmengo Aman ikur donea

maite zenduan benetan:

nai ta nai-ezik on artu bear

Aita Martin zeruetan.

                        (Karmel, XI, 1961)

© Balendin Enbeita