AUNDIKERIAK ONDOREN ONIK EZ

Aundi-gureai beti atea

edegi nai izatia,

esango neuke dala lapurrai

atea edegitia.

Arrokerizko aundi-gureai

itxi daiogun atia,

bestela sarri izango dogu

mesede ordez kaltia.

Aundi-zaleak ez dau izango

apalak daukan bakerik;

iñor menpean euki gurea,

ez dago gaixo txarraurik.

Bide ortatik ez dau lortuko

bere zorion osorik,

aundikerizko egarri orrek

ez daukalako aserik.

Aundi-zalea baldin bazara

etzara gizon zuzena,

orrek gizonai galduten dautsa

sarritan bere zentzuna.

Bere agintza ez galtzearren

galtzen dau gizontasuna,

eta ondoren eskuak utsik

olangoaren azkena.

Arrokeria, aundikeria,

ekaitz guztien zuztarra,

zuzen-zalien arantza miña,

menpekoaren negarra.

Gizonak alkar aitu eziña,

gorrotoaren sukarra,

auxe da egiz arrokeriak

dakarren bide bakarra.

Aukeran bizi gura dabena

bere arazu danetan,

beti ezin lei ondo ibilli

giza-bideko gauzetan.

Aundi-zaleak biotzik ez dau,

beti bekaizkerietan,

mingaiñez uso, barrutik otso,

umea egikeretan.

Aundi-zaleak ez dau izango

menpekoen errukirik,

orretarako arrokeriak

ez dautsa emoten lekurik.

Errian ona nundik datorren

ez dau orren ar3urarik,

gura dabena aukeran bizi

eta sakela beterik.

Zenbat laterri jagi izan dira

arrokerien indarrez,

besten gauzakaz jaubetu eta

zigortzen biotz gogorrez.

Bake-zaliak gudan ipiñi,

guraso asko negarrez,

jauntxukerian kaltea zer dan

azaltzen ez dogu errez.

Gauza danetan aundia dana

Jaungoikoa da bakarrik,

apaltasunez ere ez dago

bera baiño aundiagorik.

Txiro ez-jakin batzuri oiñak

garbitzen zan makurturik,

aundi izateko apala izan,

ez dago beste biderik.

Adan da Eban obena ere

aundi-guretik sortu zan,

Kristo gurutzan josi ebana

arrokeriaa izan zan.

Mundu nastu au etzan izango

aundi-zalerik ez bazan,

bake deunian bizi nai bogu

apalak izan gaitezan.

© Balendin Enbeita