BAKE OSORIK EZ

 

Gauza aundia da gizonarentzat

bakean bizi izatia,

aundiagoa bakea zer dan

bear dan lez jakitia.

Ez da dirua, ez osasuna,

ez aukeran bizitia;

goi-maitasuna, barruko poza,

or dau egizko bakia.

 

Itxas-untzia baketsu, arro,

doia itxaso barian,

uste izanik bakez zoruntsu

dala uraren gaiñian.

Bakeak iges egiten dautsa

ura astintzen danian,

gora ta bera balantzan dabil

gaxoa galdu-gordian.

 

Lorak usaintsu, txoriak kantuz,

udabarrien ederra!

Aize biguna, eguzki gozo,

bake aren antz-ikurra.

Loren poz-ausle aize bigurri,

txoriak negu gogorra,

bake osoen amesak baña

ez da bake iraunkorra.

 

Gizona doia mendian gora

bakea lortu gurarik,

giro ederra, bakartadia,

dana dau ixil-ixilik.

Baña gauaren itzalen bildur

biotzak ez dau bakerik,

gura dau baña ezin dau lortu

egizko bake osorik.

 

Bake osoan aunditasunak

guztiok gaitu poztuko,

sendo ta zintzo jokatu daigun

bake au irabazteko.

Bake osoan jaube, emolle,

Aita Goikoa dalako,

zeru goietan izan ezian

beian ez dogu lortuko.

 

 

 

© Balendin Enbeita

 


www.susa-literatura.com