BAKE OSORIK EZ
Gauza aundia da gizonarentzat
bakean bizi izatia,
aundiagoa bakea zer dan
bear dan lez jakitia.
Ez da dirua, ez osasuna,
ez aukeran bizitia;
goi-maitasuna, barruko poza,
or dau egizko bakia.
Itxas-untzia baketsu, arro,
doia itxaso barian,
uste izanik bakez zoruntsu
dala uraren gaiñian.
Bakeak iges egiten dautsa
ura astintzen danian,
gora ta bera balantzan dabil
gaxoa galdu-gordian.
Lorak usaintsu, txoriak kantuz,
udabarrien ederra!
Aize biguna, eguzki gozo,
bake aren antz-ikurra.
Loren poz-ausle aize bigurri,
txoriak negu gogorra,
bake osoen amesak baña
ez da bake iraunkorra.
Gizona doia mendian gora
bakea lortu gurarik,
giro ederra, bakartadia,
dana dau ixil-ixilik.
Baña gauaren itzalen bildur
biotzak ez dau bakerik,
gura dau baña ezin dau lortu
egizko bake osorik.
Bake osoan aunditasunak
guztiok gaitu poztuko,
sendo ta zintzo jokatu daigun
bake au irabazteko.
Bake osoan jaube, emolle,
Aita Goikoa dalako,
zeru goietan izan ezian
beian ez dogu lortuko.
© Balendin Enbeita
www.susa-literatura.com