SORTZEZ GARBIKO AMARI

Baratz erdiko lili usaintsu

urrezko orriz jantzia,

zure mosuan orni goxoan

eztigai billa erlia.

Biotz barruko maitasunaren

antzikur zaran loria,

zure eztiaz idatzi nai dot

Aman sorrera garbia.

Sortzez garbia bere sorrera,

garbi dizdiraz jaiotza,

Jesus Jaunaren sorreran bardin

garbirik bere gorputza.

Garbi dalarik Semea jaio,

gero be garbi bizitza,

sortzez garbiko Ama on ori,

au da Jaunaren alatza!

Ama Birjiña ixilik dago

munduko eztabaidakaz,

sortzez garbia dala ta eztala

dabizen zalapartakaz.

Lenengo nai dau geuk autortzea

egizko siñismenagaz,

gero Lurdesen esan dagizkun

«Sortzez garbiko Ama naz».

Paris Sorbona'n Juan Duns Eskoto'k

itz onek zituan esan:

«Al izan eban, al izan eban,

beretzat egokia zan;

Jaunak nai eban, al izan eban,

eta bearreko zuan,

Ama Birjiñak nai izanda be

obenik ezin lei izan».

Gauza gaitzikan baldin ez bada

gure Jaungoikoarentzat,

nola aukeratu obendun Ama

Jaunak bere Semearentzat?

Ezkutapen au illuna baizan

gizonen argiarentzat,

ainbat urtean ez autortzeko

Ama Birjiña garbitzat.

Sortzez garbia zala ta etzala

mundu dana eztabaidan,

ez al du, Ama, gizadi onek

Jaunagan federik izan?

Alguztiduna bera izanda

nola egingo ez eban,

bere sabelean Jesus Jainkoa

sortu ta jaio bear bazan?

Benetan Sortzez Garbia zara,

emen ez dago dudarik,

Jaunak onela nai eban eta

Zugan ez dago obenik;

gorputz ta arimez igon zenduan

zerura oso-osorik,

garbitasunen ezaugarritzat

aingeru-loraz jantzirik.

Edurra baizen zuria zara,

eguzki baizen argia,

garbitasunen iturburua,

lora guztien loria.

Ama, ederrik Jaunak ein badau,

Zu zara, Andra Maria,

Jaungoikoaren alatz gurena

zure Sorrera Garbia.

© Balendin Enbeita