MARTI-ZOZO KANTARIA

Negu ankerrak billozten dituz

zelaiak eta baratzak,

soiñeko barik jarten ditula

aran, baso ta zugatzak;

baña Martiko zozo kantari

zoli bizkorren abotsak

berbiztu eta alaitzen dituz

uda-zalien biotzak.

Kukuak kuku dagianeko

Marti-zozoa kantari,

udabarriko bizitza barri

agertu nairik danori;

berbizkundien asierako

deia dala esan legi,

egorik bako zozo listoak

baño zigurraua da ori.

Aitona eta amona zarrak

negu gorrian bildurrez,

Marti-zozoen abestiakaz

gozoz eiten dabe ames:

diñoelarik: «Zozo bizkor oi

abestuten asi zaitez!

Marti-zozoen lagun diranak

negu-zaliak ez direz.

Marti-zozotxu, piku gorrie,

zure abestiak entzunik,

baserri, uri, mendi ta zelai

daukazuz pozez beterik;

zeure betiko txorrotxioa

ez dogu gura besterik,

zu bizi zaren artian ez dau

kanpo-txorien bearrik.

© Balendin Enbeita