BASERRI UTS GAXOARI

 

Baserritxua, itun naukazu

zu orrela ikusirik:

bakartadean itxi zaitue,

or zagoz sasiz jantzirik.

Zugaz mingañez oroitzen dira

baña ez dau errukirik,

eriotzia laster daukazu

ez bada laguntza obarik.

 

Zure semiak kaikuarekin

or dabiz mendi-plazetan,

baserri alde didar egiñaz

azaleko amesetan.

Baña gizona ez da ezautzen

bere soiñeko praketan,

ez dira elduko zure etxaurreko

sasi sastrakak libretan.

 

Garai batean zuk landu zendun

bizi-bideko ortua,

azia erein, landarak jarri

eta zabaldu frutua.

Euskalerriak ezer badauka

zugandik dauka artua,

eta zergaitik itxi zaitue

ainbestian baztertua?

 

Baserri baten jaio nintzan ni

Lore-illaren ogeian,

Uzparitxako auzonetxuan,

bertsolarien kabian.

Baserri baten gaur be bizi naiz

poz-atsegiñen artian,

azken arnasa ere nai nuke

emon nere baserrian.

 

 

 

© Balendin Enbeita

 


www.susa-literatura.com