ITXAROPENA BEARREKO DAU
GIZONAK BIZI IZATEKO

 

Itxaropena nundik datorren

ausnartzen ez da nekeza:

Goikoak bere eskuz emona,

au dudarik bako gauza.

Gizonak badau ez-bearren bat

sortuten iako tristeza,

itxaropenaz oroitu bedi

eta or dauka arnasa.

 

Itxaropenak laguntzen dausku

bizitzan gauza askotan,

itxaropenak lotuten gaitu

bear ez diran gauzetan.

Eruapena emoten dausku

geure estura-aldietan,

itxaropenik bako bizitza

gauza utsa da benetan.

 

Filosofian barruan dago

sakondu ezin dan arima,

itxaropena orixe dala

esateraño narama.

Uste dau askok gizona dala

mundu-bizitzaren lema,

baña badago itxaropen bat

babesten gaituzan ama.

 

Sinesmena ta itxaropena

zuzter bateko arbola,

iturri baten emaitzak dira,

Jainkoa bere yabola.

Gizonak berak sortu baeban

agortuko zan beiñola,

Alguztidunak sortua dala

ezin ukatu iñola.

 

 

 

© Balendin Enbeita

 


www.susa-literatura.com