BIZITZA BARRI
Udabarria gozo biguna,
guztiok pozik jarten gaituna!
Mendi-zelaiak loratsu jantzi,
txoriak bardin pozez kantari;
bizitza barri
udabarriak oi dau ekarri,
geure neke ta lanen pozgarri.
Billozik ziran mendi-zelaiak,
udabarrian jantzirik danak;
eta txoriak, aundi ta txiki,
pozez zoratzen danak kantari;
baserrietan
lugiñak bizkor euren lanetan,
azientzako lurrak gertetan.
Zugaztietan txoriak pozez
euren umeak aziten dabez;
zein geiagoka maitasunean
dabil bakotxa bere lanean
pozez beterik,
euren sendiaz maite-maiterik,
zorioneko direalarik.
Mundu onetako geure bizitzan
geienok gabiz oker pentsetan:
bakez ta pozez bizi nai dogu,
naiz-ta bizitzan oker jokatu,
baiña alperrik!
Auzoarentzat maitasun barik
ez dogu eukiko iñoiz bakerik.
Zorioneko nai dogu izan?
Txoriak legez ibil gaitezan.
Alkar arteko ikusi eziñak
dakaz munduko arantza miñak.
Bakez ta pozez
bizi nai dogu? T'xoriak legez
txarrik ez egin besteren kaltez.
© Balendin Enbeita
www.susa-literatura.com