DIRUA, DANON ERREGE

Dirua dogu danon errege,

ez dauka ate itxirik,

ez da agertu diruarekin

edegi ezin dan aterik;

giza-bizitzan adar guztiak

diruak daukaz loturik;

bildurrik gabe lasai bizi da,

ez dauka areriorik.

Esaten dabe diruz gañetik

maitasuna daguala,

maitasun bat zan, Kristo zan bera,

kurutz batian il zala;

maite ginduzan ezaugarritzat

naiz-ta ixuri odola,

ikusten dogu diruagaitik

Judasek saldu ebala.

Gure artian maitasun-itzez

sarritan gara laztantzen,

maitasun orren ezaugarria

egipenak dau agertzen;

txiruarentzat maitasun otza,

diruak gaituz berotzen,

urregorrizko maitasun-itzak

gorroto daki bigurtzen.

Maitasuna be indartsua da,

baditu ainbat mirabe,

«Nere maitia ez dot utziko!»

sarritan esango dabe;

baña diruak lotuten gaitu

kontzentzi bildurrik gabe;

oker naiz zuzen, agertuko da

munduko jaun eta jabe.

Dirua berez ez da izango

zorion danen zuztarra,

baña badauka aparteko bat

neurtu ezin dan indarra;

erreztasunez eskuratzen dauz

eskubi eta eskarra,

guzurra egi bigurtzen daki

eta egia guzurra.

Dirua oso indartsua da,

astintzen dauz inguruak;

tentelak ere bizkortzen ditu,

bizkorrak jarri eruak;

areriorik ez dauka iñun,

beti pausu seguruak;

goiko ta beko, esker ta eskubi

dantzan jarten dauz diruak.

Dirua dogu injustizia

eta dirua justizi,

goiko ta beko erreztasunez

egiten gaituz erosi;

zuzentasuna gura badozu

diruen kontra ez asi,

au oso errez aldeztuko da,

bera da juez nagusi.

© Balendin Enbeita