BASERRITARRAK KEJAZ
Egun osoan lanian eta
ondiño lanak aurrera,
baserritarren lanbide onek
ez dakit nun daun barrera;
eta kalian izaten dogu
oso eskasa arrera,
giza-legean ez al da sartzen
baserritarren karrera?
Ederto baten bizi dirala,
diñoe, baserritarrak;
on diñonak ez daki ondo
jazoten diran okerrak;
ekaitz txar batek ondatu leikez
urte guztiko bearrak,
au zuzentzeko iñor ez dago,
alperrik egin negarrak.
Gugaz dabiltzan arerio bi
daukaguz diferentiak:
batzuek dira pentsu-saltzaille,
bigarrenak tratantiak.
Zer balio dau baserritarren
gauzak ondo saldutiak,
bitartekuak kentzen badauskuz
zekorren iru partiak?
Zortzi pezeta ta errial bat
esnearen salneurria,
zortzi ta erdi eta geiago
pentsuazko janaria.
Guk ezin dogu geuria jaso,
eurak nai daben guztia;
era onetan jasoko dogu
bean dagon baserria!
(Príncipe de Viana, IX, 1972)
© Balendin Enbeita
www.susa-literatura.com