MAITE MINDUA

Aldi luzean maitatzen dodan

lora batek nauka miñez,

geientsuetan biotzez eta

beste batzuetan soiñez.

Maite dodana ezin neugandu,

orrek jarten nau samiñez;

geroan bere lortuko badot

ondiñokarren jakiñ ez.

Lore arteko usain gozozko

ames gozoen baratza,

bizibideko laztasunean

sentitzen ez dan arantza;

eskuratu nai, beti igesi,

urratu bear biotza,

era onetan bizitekotan

oba sortu ez banintza.

Euskalerriko baratz urdiñak

baditu ainbeste lora,

danen artean begiko zaitut,

besterikan ez dot gura.

Pozik nintzake baneki ondo

zelan ekarri eskura,

ala zu barik bizi izateko

eldu ete naz mundura?

Baratz el diko lora urdiña,

nai zaitut nere onduan,

zure biotzak maite nagilla

neureak zaitun moduan.

Abegi onez artu nagizu

zugana noian orduan,

zure laguntza bearrezko dot

bizi izateko munduan.

                        (Príncipe de Viana, IV, 1973)

© Balendin Enbeita