AMA EUSKERA

Ama on batek sendian dauko

ardurazko zeregiña,

dakialako bere aurtxoak

daukela aman premiña;

ikusten badau ezin dabela

lortu sendi-atsegiña,

oso mingotza izan bear dau

amagan dagon samiña.

Ixiltasunez eroango dauz

sendiko lora arantzak;

aman magalak asetzen ditu

seme-alaben biotzak;

amagan dagoz famili baten

maitasun-bakezko giltzak,

errukarriak izaten dira

ama bako umezurtzak.

Erri bat daukat, bere ama naz,

semeak ditut ugari;

amak maite dauz, baiña semeak

igeska dabiz amari.

Ardura aundiz begira nago

euren etorkizunari:

ama galtzean zein izango dan

nere umezurtzen gidari.

Zuek zarie fire jarraiko

ames gozoen baratza;

ondo badoia, zuen frutuak

indartuko dau emaitza.

Batasunean dago indarra,

indarra dogu garaitza;

euskerearen batasuna da

eusko lurraren bizitza.

Ene semeok, batu zaiteze,

oroitu zeuen amagaz;

niregan beti izangozue

erri-bizitzaren arnas.

Ni iltzen banaz, ez didar egin,

ez da erantzunik nigaz:

semien erruz neure lurrean

betiko ixilduko naz.

                        (Príncipe de Viana, III, 1973)

© Balendin Enbeita