APOSTOLUEN EGITEAK-1

LENBIZIKO KAPITULUA

        1. Nere lenbiziko liburuan, o Teofilo, itz egin det, Jesusek egin eta erakutsi zituen gauzarik otspatsuenen gañean, bere asieratik.

        2. Zeruan artua izan zan eguneraño, Espiritu Santuaren bitartez eman ezkero erakutsiak, berak autu zituen Apostoluai.

        3. Zeñai bere pasioa iragota ere, bizirik agertu zizaien, eta eman ziezten ezagungarri asko sinistu zezaten bizirik zegoala, berrogei egunean agertzen zitzaiela, eta Jaungoikoaren erreñuko gauzaen gañean itz egiten ziela.

        4. Eta atzenean, berakin jaten zuela, agindu zien, Jerusalendik ez alderik egiteko; baizik itxedon zezatela Aitaren eskeñtzaren betetasuna, zeñ (esan zuen) nere aotik aditu zenduten.

        5. Zeren egiaz Joanek uraz bataiatu zituen; zuek berriz, egun gutxiren buruan Espiritu Santuagan bataiatuak izango zerate.

        6. An zeudenak bada galdetzen zioten, esaten zutela: Jauna, Israelko erreñua berriztatuko dezun denbora, au izango ote da?

        7. Eta berak esan zien: Ez dagokizute zuei, Aitak bere eskubidean gordeak dauzkan denboren, edo instanteen berriak jakitea.

        8. Artuko dezute, bai, Espiritu Santu, zuen gañera etorriko danaren bertutea, eta izango zerate neretzat testiguak Jerusalenen, eta Judea guztian, eta Samarian, eta lurraren atzeneko mugetaraño.

        9. Eta oiek esan zituenean, berak ikusten zutela, goratuaz zijoan, aliketa odei batek beren begietatik ezkutatu zuen artean.

        10. Eta zeudela begira nola igotzen zan zerura, ona non agertu ziran beren ondoan bi gizaseme soñeko zuriakin.

        11. Zeñak esan zien: Galileako gizonak, zergatik zaudete or geldirik zerura begira? Zuekgandik alde eginda zerura igo dan Jesus au, ala etorriko da, nola zerura igotzen ikusi dezuten.

        12. Orduan Jerusalenera itzuli ziran Olibeteko menditik, zeñ dagoan Jerusalen ondoan, larunbat batean ibilli lezakean bidean.

        13. Eta errian sartu ziranean igo ziran bizileku goratu batera, non zeuden egotez Pedro eta Juan, eta Santiago eta Andres, Felipe ta Tomas, Bartolome ta Mateo, Santiago Alfeoren semea, eta Simon Beillaria, eta Judas Santiagoren anaia.

        14. Oiek guziok, espiritu bat batekin irautzen zuten orazioan, emakumeakin, eta Jesusen Ama Mariarekin, eta bere anaiakin.

        15. Egun aietan, jaikitzen zala Pedro anaien erdian (zan berriz batzarrea, eun eta ogei bezelatsu gizonek egiten zutena) esan zien:

        16. Nere anaiak, kunplitu bear da, Espiritu Santuak Dabiden aoz profetizatua daukana, Judasen gañean, zeñ, Jesus arrapatu zutenen gialari egin zan.

        17. Eta zeñ gure artekoa izan zan, eta gure langintzako eginkizunetara deitua izan zan.

        18. Eta onek dauka kanpo bat, bere gaiztakeriaren irabaziarekin erosi zuena, eta urkatu zan, eta erditik eztanda egin zuen, eta bere errai guztiak lurretik zabalduak gelditu ziran.

        19. Au da Jerusalenen bizi diran guztiak dakiten gauza bat, alako moduan, non, kanpo hura deitua izan da beren izkuntzan, Hazeldama, au da, odolaren kanpoa.

        20. Zeren Salmoetako liburuan eskribitua dago. Bere bizilekua eremutua gelditu dedilla, eta ez dedilla arkitu nor bizi an, eta bere Obispadutza beste batek artu dezala.

        21. Bear da bada, gurekin bilduta dauden gizon oietatik bat, gure Jaun Jesusek gurekin iduki zituen izketaetako denbora guztian.

        22. Juanen bataiotik asita, alde eginik gugandik, zerura igo zan eguneraño, autua izan dedilla, Jesusen biztutze berriaren testigu, gu bezela, izan dedin.

        23. Eta onetarako jarri zituzten bi, Jose, Barnabas izena zuena, eta izengoitiz justoa, eta Matias.

        24. Eta orazio eginik, esan zuten: O Jauna, zuk guztioen biotzak ikusten dituzunak, erakutsi zaguzu, bi oietatik zeñ dan autu dezuna.

        25. Artzeko langintza onen eta Apostolutzako tokia, zeñatatik Judas bere gaiztakeriagatik erori zan, bere tokira joateko.

        26. Eta txotx eginik, suertea Matiasi erori zitzaion, eta amaika Apostoluakin bildua izan zan.

BIGARREN KAPITULUA

        1. Eta Pentekostesko egunak kunplitzen ziradenean, guziak zeuden toki batean bilduak.

        2. Eta batbatean etorri zan zerutik ots bat, aize andi bat etorriko balitza bezelakoa, eta arkitzen ziran etxe guztia bete zuen.

        3. Eta agertu zitzaiezten suzko mingañ batzuek bezelakoak, banakatuak, eta beretatik bakoitzaren gañean jarri ziran.

        4. Orduan guztiak Espiritu Santuaz beteak izan ziran, eta asi ziran itz egiten izkuntza askotan, Espiritu Santuak beren aoetan ipintzen zituen itzen araura.

        5. Bazeuden garai artan Jerusalenen Judu on, eta Jaungoikoaren beldurrekoak, munduko erreñu guzietatik etorriak.

        6. Zabaldurik bada berri au, beretatiko jendetza andi bat bildu zan, eta arrituak gelditu ziran, ikusirik bakoitzak bere izkuntzan Apostoluai aditzen ziela.

        7. Onela guztiak arrituak eta mirarituak zeudela, elkarri esaten zien: itz egiten duten guzti oiek, Galileatarrak ez al dirade?

        8. Nola bada gutatiko bakoitzak aditzen dugu gure jaioterriko izkuntzan itz egiten?

        9. Partoak, Medoak, Elamitak, ta bizi diranak Mesopotamian, Judean ta Kapadozian, Ponton eta Asian.

        10. Frijiakoak, Pamfiliakoak, eta Ejiptokoak, Libiakoak, Zireneren ondokoak, eta Erromatik etorri diranak,

        11. Ala Juduak, nola beren federa etorriak, Kretakoak, eta Arabiakoak, aditu dieztegu gure izkuntzetan Jaunaren alabantzak ta anditasunak.

        12. Guztiak bada mirariz beteak zeuden, eta zer asmatu etziekitela, elkarri esaten zien: Zer dek au?

        13. Baña bazeuden batzuek, berai irri egiten zienak, esaten zutela: Oiek mustioz beteak zeaudek.

        14. Orduan Pedrok, amaikakin zegoala, jaso zuen bere boza, eta esan zien: O, zuek Judako gizonak, eta Jerusalenen bizi zeraten gañerako guztiak, zaudete arretaz esatera noatsutenera, eta nere itzak ongi aditu itzatzute.

        15. Ez daude oiek moskortuak, zuek uste dezuten bezela, izanik egunaren terziako ordua.

        16. Baizik au da Joel profetak esan zuena:

        17. Gertatuko da atzeneko egunetan (esaten du Jaunak) nik nere Espiritua gizon guzien gañera isuritzea, eta zuen semeak, eta zuen alabak profetizatuko dute; eta zuen mutil gazteak ikusketak idukiko dituzte; eta zuen gizaseme zarrak ametsetan, zeruko argitasunak idukiko dituzte.

        18. Bai, ala da. Nik nere Espiritua egun aietan nere serbitzari gizasemeen gañera, eta emakumeen gañera isuriko det, eta profetizatuko dute.

        19. Nik egingo det, ikusiak izan ditezela gauza arrigarriak goian zeruan, eta miragarriak bean lurrean, odola eta sua, eta keezko txirimolak.

        20. Eguzkia illuntasun itzuliko da, eta illargia odol, Jaunaren egun andi eta agiria allegatu baño lenago.

        21. Orduan Jaunaren izenari ots egin dioten guztiak, salbatuko dira.

        22. O Israelko semeak! itz oiek aditu itzatzute: zuen begietan Jaunak ontzat eman zuen gizona, bere bitartez zuen aurrean egin dituen mirari, eta gauza arrigarri, eta izugarriakin ere, zuek ere badakizuten bezela.

        23. Jesus au, Jaungoikoaren borondate agiriaren aginduz, eta berak lendanaz daukan gauza guztien ezageraren erabakiagatik zuen mendean gelditu zana, il dezute, gizon gaiztoen eskuz gurutziltzatzen dezutela.

        24. Baña Jaungoikoak biztu du, eriotzaren oñazeetatik libratzen duela, izanik, zan bezela, etzitzatekean gauza, alako tokian berak geldituta idukitzea.

        25. Zeren Dabidek bere izenean esaten du: Beti neukan Jauna nere begien aurrean; zeren nere eskuiean dagoan beti, okerrik batere izan ez dezadan.

        26. Argatik nere biotza bozkarioz bete zan, eta pozezko itzetan nere mingaña ari zan, eta nere aragiak itxedopenean atsedengo du.

        27. Zeren nere anima obian ez dezu utziko, eta ez diozu ere utziko zure Santuaren gorputzari usteldua izaten.

        28. Berriz ere bizitzako bideetan sartueraziko didazu, eta zu aurrean ikusita, bozkarioz beteko nazu.

        29. Ene anaiak, utzi zadazute, beldurrik gabe, eta ausartasunarekin zuei itz egiten: Dabid Aitalena illa da, eta obiratua izan zan; eta bere obiak gaurko eguneraño gure artean irautzen du.

        30. Baña nola profeta zan, eta baziekien Jaungoikoak eskeñi ziola juramentuarekin, bere jatorriko bat bere tronuaren gañean eseriko zala.

        31. Lendanaz ikusirik Kristoren biztutze berria, esan zuen: Etzala izan obian utzia; eta bere aragia ere etzala usteldua izan.

        32. Jesus au bada da Jaungoikoak biztu duena, eta onen testiguak guztiok gera.

        33. Izanik bada zerura eregia, eta eseria izanik an Jaungoikoaren eskuiean, eta arturik bere Aitagandik Espiritu Santua bialtzeko eskeñtza, gaur gure gañera isuri du, ikusten dezuten, eta aditzen zaudeten bezela.

        34. Zeren ez da Dabid zerura igo zana, baizik berak eskribitua utzi zuen: Jaunak nere Jaunari esan zion: Nere eskuiean eseri zaite.

        35. Zure etsaiak nere oinpeko aulki eginik jarri ditzadan artean.

        36. Jakin beza bada txit ziertoro Israelko etxe guztiak, Jaungoikoak jarri duela Jaun eta Kristo eginik Jesus au berau, zeñ zuek gurutziltzatu zenduten.

        37. Eta oiek adituta, biotzez damutu ziran, eta Pedrori, eta beste Apostoluai esan zien: Guk bada, gure anaiak, zer egingo degu?

        38. Eta Pedrok erantzun zien: Penitenzia egin ezazute; eta zuetatik bakoitza Jesukristoren izenean bataiatua izan bedi, zuen bekatuen barkazioa iritxi dezazuten; eta Espiritu Santuaren doaia artuko dezute.

        39. Zeren doai onen eskeñtza zuentzat da, eta zuen semeentzat, gure Jaun Jainkoak ots egiten dien guzientzat.

        40. Beste arrazoi askorekin ere egiztatu zuen, eta erreguz eskatzen zien, esaten ziela: Arraza gaizto onen artetik alde egin ezazute.

        41. Bere izketa sinistu zutenak bada, bataiatuak izan ziran, eta iru milla bezelatsu lagun egun artan Elizari itsatsi zitzaiozkan.

        42. Eta guztiak irautzen zuten Apostoluen erakutsietan, eta ogia zatitutzearen elkartasunean, eta orazioan.

        43. Eta jende guztia beldur beneragarri batez betea zegoan, zeren asko ziran, Jerusalenen Apostoluak egiten zituzten gauza arrigarri, eta miragarriak, alako moduan, non, guztiak beteak zeuden.

        44. Sinistzen zuten guztiak ere, beren aldetik beren artean elkarturik bizi ziran, eta ezertxoere etzeukaten, guztiena ez zanik.

        45. Saltzen zituzten, etxe, lur eta onelakoak, eta beste ondasunak ere, eta guztien artean partitzen zituzten, bakoitzaren premiaren araura.

        46. Zeudela ere tenploan denbora luzeetan, espiritu batekin bilduak, eta etxeetatik ogia partitzen zutela, eta bozkarioarekin eta biotz tolesgabearekin artzen zuten janaria.

        47. Jaungoikoa alabatzen zutela, eta erri guztiak maitatzen zituela. Eta Jaunak egunoro geitzen zituen, bizitzeko era au artzen zutenak, salbatu zitezen.

IRUGARREN KAPITULUA

        1. Pedro ta Juan igotzen ziran egun batean tenplora, nonako orduko oraziora.

        2. Eta an zegoan gizon bat, bere amaren sabeletik errena zana, zeñ txikoka eramaten zuten, eta egunoro ipintzen zuten Ederra izena zuen tenploko atean, tenploan sartzen ziradenai limosna eskatzeko.

        3. Onek ikusi zituenean Pedro eta Juan tenploan sartzera zijoazela, erregututzen zien, limosna eman zizaiela.

        4. Orduan Pedrok Juanekin begiratzen ziola, esan zion: Begiratu zaguzu.

        5. Eta berak arreta andiarekin begiratzen zien, zerbait emango ziotela itxedotzen zuelako.

        6. Eta Pedrok esan zion: Zillarrik, ez urrerik ez daukat nik; baña daukadana ematen dizut. Jesukristo Nazaretkoaren izenean jaiki, eta ibilli zaite.

        7. Eta bere eskuiko eskutik eltzen ziola, jaso zuen, eta orgatillak, eta oñazpiak bereala sendatu zitzaiozkan.

        8. Eta salto bat eginda, zutik jarri zan, eta ibiltzeari eman zion: eta sartu zan berakin tenploan, oñaz zebillala, eta saltoka ari zala, eta Jaungoikoa alabatzen zuela.

        9. Eta erri guztiak ikusi zuen bazebillala, eta Jaungoikoa alabatzen zuela.

        10. Eta nola ezagutzen zuten tenploko ate Ederra izena duenean, limosna eskatzen egon oi zan hura zala, arrituak eta beren senetik irtenak gelditu ziran alako gertakariarekin.

        11. Zegoala bada bera Pedrori eta Juani eskutik elduta, erri guztia arrituta etorri zan korrika berakganontz, Salomonen atari Leorpea izena duenera.

        12. Eta ikusirik au Pedrok, jendeari onela itz egin zion: O Israelko semeak! Zergatik gertakari augatik mirestzen zerate? Eta, zergatik zaudete guri begira, gure indarrez, edo gure eskubidez gizon oni ibillierazi bagiñio bezela?

        13. Abrahamen Jaungoikoak, Isaak-en Jaungoikoak, eta Jakoben Jaungoikoak, gure gurasoen Jaungoikoak onratu du mirari onekin bere seme Jesus, zeñ zuek jentillen eskuetan jarri zenduten eta ukatu zenduten Pilatoren aurrean, uste izanik onek libratua izan bear zala.

        14. Zuek berriz, gizon santu eta justoari uko egin ziñioten, eta eskatu zenduten gizon eralle bat eman zizazutela.

        15. Bizitzaren emallea berriz, il zenduten; baña Jaungoikoak illen artetik biztu du, eta bere biztutze berriaren testiguak gu gera.

        16. Bere eskubidea da, bere izenaren fedearen bitartez sendotu dituena, zuek elbarritua ikusi ta ezagutu zenduten gizaseme onen oñak; alako moduan, non, beragandik datorren, eta beragan daukagun fedea da, zuen guzioen aurrean sendatze oso au eman duena.

        17. Eta orain, ene anaiak, nik ongi dakit ezjakiñean egin zendutela, baita zuen agintariak ere.

        18. Egia da Jaungoikoak onela egiztatu dituela, profeta guzien aoz lendanaz adiraziak izandako gauzak, bere Kristoaren pasioaren gañean.

        19. Penitenzia egin ezazute bada, eta ondu zaitezte, zuen bekatuak barkatuak izan ditezen.

        20. Datozteneko Jaungoikoaren aginduz gozotasuneko denborak, eta adirazia izan zazuten Jesukristo bera, bialdu dezan artean.

        21. Zeñ, egiaz, on da zeruan egon dedilla, gauza guztien berriztazioko denboraraño, zeñaen gañean anziña Jaungoikoak bere profeta santuen aoz itz egin zuen.

        22. Zeren Moisesek gure gurasoai esan zien: Zuen Jaun Jainkoak zuen anaien artetik profeta bat aterako du, ni atera nauen bezela; berari obedituko diozute, esaten dizuten guztian.

        23. Bestela profeta ari aditzen ez dion guztia, Jaungoikoaren erritik kanpora aurtikia izango da.

        24. Eta Samueltik asita andik aurrera profetizatu duten profeta guztiak, lendanaz adirazi zituzten, egun oietako gertakariak.

        25. Zuek, o Israeltarrak! profetaen semeak zerate, eta gure gurasoakin Jaungoikoak egin zuen elkartasunaren semeak, Abrahami esaten ziola: Zure jatorriko bategan, lurreko erreñu guztiak bedeikatuak izango dira.

        26. Zuentzat batezere da, zeñaentzat Jaungoikoak biztu duen bere semea; eta bedeikazioz zuek betetzera bialdu du; bakoitza, bere bizitza gaiztoari utzita, ondu dedin.

LAUGARREN KAPITULUA

        1. Eta berak erriari itz egiten ari ziraden bitartean, etorri ziran apaizak tenploko agintariakin eta Sadduzeoak.

        2. Ezin sufriturik erriari erakutsiak ematea, eta Jesusen izenean, illen biztutze berria predikatzea.

        3. Eta eskuak egotzi ziezten, eta karzelan sartu zituzten biaramoneraño, zeren arratsaldea zan.

        4. Bitartean Pedroren predikazioa aditu zuten askok, sinistu zuten, eta allegatu ziran bost milla gizonera.

        5. Biaramonean bildu ziran Jerusalenen agintariak, eta zarrak, eta Eskribak.

        6. Eta Annas apaizburua, eta Kaifas, eta Juan, eta Alejandro, eta apaizen jatorrikoak ziraden guztiak.

        7. Eta erdian ipintzen zituztela, galdetu zien: Zer eskubiderekin, edo zeñen izenean gertakari ori egin dezute?

        8. Orduan Pedrok Espiritu Santuz beterik, esan zien: Zuek erriko prinzipeak, eta Israelko zarrak, aditu nazazute.

        9. Egun onetan eskatzen zagun ezkero, gizon elbarritu bati egin diogun on ta mesedearen arrazoia, eta jakin nai dan ezkero zeñaen bertutez sendatua izan dan.

        10. Jakin ezazute zuek guztiok, eta Israelko erri guztiak, zuen aurrean dagoan gizon au sendatua izan dala, Jesukristo gure Jaun Nazaretkoaren izenean, zeñ zuek gurutziltzatu zenduten, eta Jaungoikoak biztu duen. Izen aren indarrez, gizon au zuen aurrean sendatua jartzen da.

        11. Jesus au da arako arria, zeñ zuek aurtiki zenduten, etxea egiten ari ziñatenean, zeñ allegatu dan kantoiko arri nagusi izatera.

        12. Ez dago zertan bestegan iñorgan ere, salbazioa zer billatu, beragan baizik; bada zeruaren azpian etzaie gizonai emana izan beste izenik, zeñaen bitartez salbatuak izan bear giñan.

        13. Ikusirik berak Pedroren eta Juanen sendotasuna, eta ezaguturik bestetik, zirala gizon batzuek jakinduria gabekoak, eta jendetzaren artekoak, arrituak zeuden, ezaguturik Jesusen ikasleak izandakoak ziradela.

        14. Bestetik, ikusirik sendatua izan zan gizona berakin zutik zegoala, kontrako gauzarik batere etzitzaketen esan.

        15. Agindu zien bada batzarretik kanpora irtetzeko, eta asi ziran elkarri galdeak egiten.

        16. Esaten zutela: Gizon oiekin zer egingo degu? Berak egindako mirarien berriak, Jerusalenen bizi diraden guztiak dauzkate. Alako moduan ziertoa da, non, ez genezake ukatu.

        17. Baña errian geiago zabaldu ez dedin, galerazi dizaiegun emendik aurrera izen au beren mingañetan artzea; eztaere beragatik iñori ere itzik egitea.

        18. Argatik, ots egiten ziela, adirazi zien, ezergatik ere etzetzatela itzik egin, eztaere Jesusen izenean erakutsirik eman.

        19. Pedrok eta Juanek berriz, onetara erantzun zuten: Juzgatu ezazute zuek Jaungoikoaren aurrean, gauza justoa ote dan, zuei obedezitzea, Jaungoikoari baño lenago.

        20. Zeren gu ez genezake egon esan gabe ikusi eta aditu deguna.

        21. Baña berak, keñadak eginik, bialdu zituzten, ez arkiturik ezerere zergatik kastigatu, erriaren beldurragatik; zeren guztiak gertakari au zelebratzen zuten.

        22. Zeren sendatze miragarri au egina izan zaion gizonak, berrogei urte baño geiago zeuzkan.

        23. Utziak izan ziranean, bereetara itzuli ziran; eta adirazi ziezten, apaizburuak eta zarrak zenbait gauza esan ziezten.

        24. Berak aditu zutenean, guztiak batean boza Jaungoikoagana jaso zuten, eta esan zuten: Jauna, zu zera zerua eta lurra, itsasoa, eta beretan dauden gauza guztiak egin ziñituena.

        25. Itz egiten zuela Espiritu Santuak Dabid gure Aita, eta zure serbitzariaren aoz, esan zenduena: Zergatik nastu dira erreñuak, eta erriak asmazio alperretan ari dira?

        26. Lurreko erregeak armakin jarri ziran, eta prinzipeak elkartu ziran Jaunaren kontra eta bere Kristoren kontra.

        27. Zeren egiaz erri onetan elkartu ziran zure seme Jesusen kontra, zeñ olioarekin igortzi zenduen, Herodes, eta Ponzio Pilato, Jentillakin, eta Israelko tribuakin.

        28. Egiztatzera, zure eskubideak, eta zure probidenziak, egitea nai zutena.

        29. Orain bada, Jauna, begiratu zaiezu beren keñadai; eta zure serbitzari oiei eman zaguzu itxedopen guztiarekin zure itza predikatzea.

        30. Luzatzen dezula zure eskua sendatzeko eriak, eta egiteko mirariak, eta gauza arrigarriak, eta izugarriak, zure seme santu Jesusen izenean.

        31. Eta bukaturik orazio au, lurdardara bat izan zan, bilduak zeuden tokian, eta guztiak Espiritu Santuz bete ziran, eta itxedopenarekin Jaungoikoaren itza adiraztzen zuten.

        32. Fededun guztien taldeak, biotz bat, eta anima bat zeukaten, eta etzegoan beren artean, berea zala esaten zuenik zeukan gauzarik batere, baizik guztiak guztienak ziran.

        33. Eta Apostoluak sendotasun andiarekin, Jesukristo gure Jaunaren biztutze berriaren testigantza ematen zuten, eta fededun guztietan grazia andiak zeuden.

        34. Eta ala, beren artean premiadun lagunik batere etzegoan. Zeren etxeen edo kanpoen jabe ziraden guztiak; eta saltzen zituztela, saltzen zituzten gauzakgatik artzen zuten guztia, ekartzen zuten.

        35. Eta Apostoluen oñetan ipintzen zuten, zeñ gero, bakoitzari bere premiaren araura, ematen zaion.

        36. Onela Josek, zeñi Apostoluak Bernaberen (au da, gozotasunaren semearen) izengoitia jarri zioten, zeñ zan Lebita, eta berez Txipreko ugartekoa.

        37. Zeukan soro bat saldu zuen, eta beragatik artu zuena ekarri zuen, eta jarri zuen Apostoluen oñetan.

BOSGARREN KAPITULUA

        1. Ananias izena zeukan gizon batek ere, bere emazte Safirarekin, kanpo bat saldu zuen.

        2. Eta bere emazteak bazekiela, kanpoagatik artu zuenaren zati bat gorde zuen, eta gañerakoa ekarririk, jarri zuen Apostoluen oñetan.

        3. Eta Pedrok esan zion: Ananias, zergatik Satanasek tentatu du zure biotza, Espiritu Santuari gezurra esateko, kanpo orregatik artu dezunaren zati bat zuretzat gordetzen dezula?

        4. Nork galerazitzen zizun bera idukitzea? Eta salduta ere, beragatik artzen zenduena, ez al zan zurea? Zergatik bada, zure biotzean gauza au asmatu dezu? Ez diezu gizonai, baizik Jaungoikoari gezurra esan.

        5. Ananias, itz oiek aditu zituenean, lurrera erori zan, ta il zan. Onenbesterekin, alako gertakaria jakin zuten guztiak, txit beldurtuak gelditu ziran.

        6. Ordu beratan mutil batzuek etorri ziran, eta atera zuten, eta eraman zuten obiratzera.

        7. Iru ordu izango ziradeneko, ona non bere emaztea sartu zan, gertatu zanik etziekiela.

        8. Esan zion Pedrok: Esan zadazu emakumea: Kanpoa onenbestean saldu al zenduten? Berak erantzun zuen: Orrenbestean saldu genduen.

        9. Orduan Pedrok esan zion: Zergatik elkartu zerate Jaunaren Espiritua tentatzeko? Ona emen atean zure senarra obiratu dutenak, eta berak zu ere obiratzera eramango zaituzte.

        10. Bereala Pedroren oñetan erori, ta il zan. Andikan laster sarturik mutillak, illa arkitu zuten, eta ateratzen zutela, bere senarraren ondoan obiratu zuten.

        11. Eta gertakari oiek, eliza guztia, eta aditu zuten guztiak, txit beldurtu zituen.

        12. Bitartean Apostoluak mirari eta gauza arrigarri asko egiten zituzten errian. Eta guztiak bildurik espiritu batean, Salomonen atari leorpean elkartzen ziran.

        13. Besteetatik iñor ere etzan azartzen biltzen berakin, eta erriak alabantza andiak ematen ziezten.

        14. Onela geitzen zan geiago ta geiago, Jaungoikoagan sinistzen zutenen taldea, ala gizasemeena, nola emakumeena.

        15. Alako moduan, non, eriak karrikaetara ateratzen zituzten oetxoetan, eta gurditxoetan, Pedro iragotzen zanean, bere itzalak bederik beretatik bati, edo bati ukitu zizaion, eta beren gaitzetatik sendatu zitezen.

        16. Aldamenetako errietako jende asko ere, Jerusalenera etorri oi zan, eriak eta gaizkindunak ekartzen zituztela, zeñak guztiak sendatuak izan oi ziran.

        17. Eta jaikitzen zala apaizburua aserretuta, berarekin zeudenakin (zeñ dan Sadduzeoen herejia) zeloz beteak agertu ziran.

        18. Eta arrapatu zituzten Apostoluak, eta karzela agirian sartu zituzten.

        19. Baña Jaungoikoaren Aingeruak gauaz idikitzen zituela karzelako ateak, eta kanpora ateratzen zituela, san zien:

        20. Zoazte tenplora, eta an jartzen zeratela, erriari bizitzako jakinduria onetako erakutsiak predikatu zaiozkazute.

        21. Berak oiek aditurik, sartu ziran tenploan egunsentian, eta erakutsiak ematen jarri ziran. Bitartean etorri ziran apaizburua, eta berarekin zeudenak,eta batzarrea egin zuten, eta Israelko semeetatik zar guztiai ots egin zien, eta bialdu zituzten morroiak karzelara, ekarriak izan zitezen.

        22. Eta morroiak etorri ziranean, eta karzela idiki zutenean, nola etzituzten arkitu, berriarekin itzuli ziran.

        23. Esaten zutela: Karzela arkitu degu txit ongi itxia, eta zaitzalleak beillan ateen aurrean; baña idikitzen ditugula, ez degu barrenen iñor ere arkitu.

        24. Alako berriak aditurik, ala tenploko agintaria, nola apaizburuak, etzetzaketen ezagutu, berakin zer gertatu ote zan.

        25. Garai onetan allegatu zan bat, eta esan zien: Jakin ezazute, karzelan sartu zenduzten gizon aiek, tenploan daudela, erriari erakutsiak ematen.

        26. Orduan agintaria bere jendearekin ara joan zan, eta ekarri zituzten gogortasunik egin gabe, zeren erriak arrika egingo zielako beldurra zeukaten.

        27. Eta ekarri zituztenean, batzarrean jarri zituzten, eta apaizburuak galdeak egin ziezten.

        28. Esaten zuela: Guk zuei aginte gogor batekin galerazi giñizuten, izen orretan erakustea, eta ona non obedezitu bearrean, zuen dotrinarekin Jerusalen bete dezuten, eta nai dezute guk erantzun dezagula gizon orren odolagatik.

        29. Eta Pedrok eta Apostoluak, erantzuten zutela, esan zuten: Jaungoikoari obeditu bear zaio gizonai baño lenago.

        30. Gure gurasoen Jaungoikoak biztu du Jesus, zeñ zuek il zenduten abe batean esekitzen zendutela.

        31. Au da Jaungoikoak bere eskuiearekin goratu zuena, prinzipe eta salbatzalletzat, Israeli bekatuen damua eta barkazioa emateko.

        32. Gu egia oien testiguak gera, eta bada ere Espiritu Santua, zeñ Jaungoikoak, obedezitzen dioten guztiai eman dien.

        33. Oiek adituta, arrabiatzen ziran, eta suturik, berak iltzeko gogorazioak zerabiltzaten.

        34. Baña jaikitzen zala batzarrean Gamaliel izena zuen Fariseo bat, Legeetan jakintsua, erri guztiak errespetoarekin begiratzen ziona, agindu zuen, gizon oiek denbora piska baterako kanpora atera zitezela.

        35. Eta orduan batzarrekoai esan zien: O Israelko gizonak! Ongi begiratu ezazute gizon oiekin zer egingo dezuten.

        36. Badakizute nola oraindikan denbora gutxi dala, jaiki zan Teodas izena zuen bat, esaten zuela, bera zerbait bazala, eta laureun bat gizon bezelatsuk jarraitu zioten, bera illa izan zan; eta sinistzen zioten guztiak barreiatu eta utsera biurtu ziran.

        37. Onen ondoan izan zan Judas Galileakoa listako egunetan, eta bere ondoren erria eraman zuen; eta au ere era berean galdu zan; eta bere jarraitzalle guztiak barreiatuak gelditu ziran.

        38. Eta orain esaten dizutet, alde egin dezazutela gizon oietatik, eta pakean utzi dizaiezutela, zeren asmazio edo obra au gizonakgandikoa bada, bera berez desegingo da.

        39. Baña Jaungoikoagandiko gauza bada, ezingo dezute desegin, eta jarriko zerate Jaungoikoaren kontra joateko irriskuan. Guziak iritzi onetara etorri ziran.

        40. Eta ots egiten ziela Apostoluai, azotatuta gero, agindu zien, ez itzik egiteko, ez asko, ez gutxi Jesusen izenean, eta utzi zien joaten.

        41. Orduan Apostoluak batzarrearen aurretik bozkario txit andiarekin alde egin zuten, Jesusen izenagatik lotsari hura iragotzeko diñak arkitu ziradelako.

        42. Eta aspertu gabe ari ziran egun guztietan, tenploan eta etxeetatik, Jesukristo adiraztzen eta predikatzen.

SEIGARREN KAPITULUA

        1. Eta egun aietan ikasleen taldea geiten zala, atera zan Griegen artean murmurio bat Juduen kontra, beren andre alargunak egunoroko lanetan mezpreziatuak ziradelako.

        2. Argatik amabi Apostoluak, ots egiten ziela ikasle guztiai, esan zien: Ez da on, guk utzitzea Jaungoikoaren itzaren predikazioari, maieko lanetan aritzeko.

        3. Argatik nere anaiak, izendatu itzatzute zuen artetik zazpi lagun bizitza onekoak, Espiritu santuz eta jakinduriaz beteak, lan onen kontua oiei eman dizaiegun.

        4. Gu berriz, aspertu gabe egongo gera orazioan, eta ariko gera Jaungoikoaren itza predikatzen.

        5. Batzarre guztiari izketa au ongi iritzi zitzaion, eta autu zituzten Esteban, fede eta Espiritu Santuz betea zegoan gizona, eta Felipe, eta Prokoro, Nikanor, eta Timon, Parmenas, eta Nikolas Antiokiako judu berria.

        6. Eta ipiñi zituzten Apostoluen aurrean, zeñak, orazio eginik, eskuak buruen gañean jarri ziezten.

        7. Bitartean Jaungoikoaren itza frutak emanaz zijoan, eta Jerusalenen ikasleak txit ugaritzen ziran, eta apaiz talde andiak fedeari obeditzen zion.

        8. Estebanek berriz, grazia eta Espiritu Santuz betea egonik, gauza arrigarriak, eta mirari andiak egiten zituen.

        9. Jaiki ziran Sinagogako batzuek, zeñai ots egiten zaien Libertinoenak, eta Zirenetarrenak, eta Alexandriatarrenak, eta Ziliziakoak, eta Asiakoak ziradenak, Estebanekin itzez elean ari ziradela.

        10. Baña etzitzaieketen aurkeztu, beragan itz egiten eban jakinduria eta Espirituari.

        11. Orduan erosi zituzten gizon batzuek, esan zezaten, berak aditu ziotela, nola Moisesen eta Jaungoikoaren kontra blasfemiako itzak esaten zituen.

        12. Orrekin iskanbillatu zituzten jendetza eta zarrak, eta Eskribak, eta bere gañera aurtikitzen zirala, arrapatu zuten, eta ekarri zuten batzarrera.

        13. Eta arkitu zituzten gezurrezko testigu, esaten zutenak: Gizon au aspertu gabe ari da, toki santu onen kontra, eta legearen kontra itzak esaten.

        14. Zeren guk aditu diogu esaten: Jesus Nazaretko ark, toki au desegingo duela, eta Moisesek utzi zizkigun anziñakoen elizerakutsiak mudatu.

        15. Eta begiratzen ziotela batzarrean zeuden guztiak, bere arpegia, aingeru baten arpegia bezelakoa ikusten zuten.

ZAZPIGARREN KAPITULUA

        1. Eta apaizburuak esan zuen: Oiek ala ote dirade?

        2. Berak erantzun zuen: Nere anaia eta gurasoak, aditu nazazute. Gloriako Jaungoikoa agertu zitzaion gure aita Abrahami, Mesopotamian zegoanean, Karanen bizitu baño lenago.

        3. Eta esan zion: irten zaite zure erritik, eta zure aideen artetik, eta atoz nik erakutsiko dizudan lurrera.

        4. Orduan irten zan Kaldeatik, eta etorri zan Karanen bizitzera. Eta andik, bere aita il zitzaionean, Jaungoikoak iragoerazi zion lur onetara, non orain zuek bizi zeraten.

        5. Eta etzion eman bere jabetasunik, ezda arra bateko lurrenik ere; eskeñi zion, bai, emango ziola lur aren jabetasuna, eta gero bera etzanean, bere jatorrikoak izango zirala bere jabeak, eta ori, garai artan Abrahamek semerik etzeukala.

        6. Eta Jaungoikoak lendanaz esan ere zion, bere jatorrikoak lur arrotzean biziko zirala, eta besteren mendean egongo zirala, eta txit gaizki tratatuak izango zirala lareun urtean.

        7. Baña alaere ni, esan zuen Jaunak, bengatuko naiz, mendekoak balirade bezela serbituko duten erreñu arekin, eta oiek iragota, irtengo dira andik, eta toki onetan ni serbituko naute.

        8. Egin zuen gero berarekin elkartasun bat, zirkunzisioarekin sillutua, eta ala Abrahamek, Isaak jaio zitzaionean, zortzigarren egunean zirkunzidatu zuen; Isaak-i Jakob jaio zitzaion, eta Jakobi amabi Aitaaurrenak.

        9. Aitaaurrenak ondamuz saldu zuten Jose, Ejiptora eramana izateko, non Jaungoikoa berarekin zegoan.

        10. Eta bere atsekabe guztietatik libratu zuen; eta jakinduriaz betetzen zuela, Faraon Ejiptoko erregearen gogoko egin zuen, zeñak egin zuen Ejiptoko, eta bere jauregi guztiko gobernatzalle.

        11. Etorri zan gero gosete andi bat Ejipto guztira, eta Kanaango lurrera, eta atsekabea andia zan, eta gure gurasoak etzuten arkitzen zer jan.

        12. Baña jakinik Jakobek, Ejipton garia bazegoala, gure gurasoak lenengo aldiz ara bialdu zituen.

        13. Eta bigarren aldiz joan ziranean, Jose bere anaiai ezagutuerazi zizaien, eta Faraoni, bere jatorria agertua izan zitzaion.

        14. Orduan Josek bialdu zituen bere aitaren, eta bere aide guztien billan, zeñak irurogeita amabost ziran.

        15. Jetxi zan bada Jakob Ejiptora, non il zan bera, baita gure guraso asabak ere.

        16. Eta bere ezurrak gero Sikemera ekarriak izan ziran; eta Abrahamek, Hemor Sikemgoaren semeai, diru zati bat gatik erosi zien obian, ipiñiak.

        17. Baña alderaturik, Jaungoikoak Abrahami juramentuarekin egin zion eskeñtza kunplitzeko denbora, Israelko erria Ejipton aziaz, eta ugarituaz zijoan.

        18. Aliketa an erreñatu zuen artean beste errege, Josegatik ezerere etziekien batek.

        19. Onek, gure erreñuaren kontra marro bat egiten zuela, atsekabetu zituen gure gurasoak, utzieraziaz aurseme jaio berriak, il zitezen eta ugaritu etzitezen.

        20. Denbora onetan jaio zan Moises, zeñ Jaungoikoaren gogokoa izan zan, eta iru illabetean bere aitaren etxean izan zan ixiltxorik azia.

        21. Atzenean Niloko uren gañean utzia izanik, Faraonen alabak artu zuen, eta azi zuen bere seme balitza bezela.

        22. Erakutsi ziozkan ijitoen jakinduria guztiak, eta allegatu zan itzatera gizon almentsua, ala itzetan, nola obretan.

        23. Allegatu zanean berrogei urtera, bere anaia Israelko semeak bisitatzera joateko gogoa etorri zitzaion.

        24. Eta ikusirik beretatik bat iraindua zala, bere alde jarri zan, eta bengatu zitzaion, iraiña ematen zion ijitoa iltzen zuela.

        25. Berak uste zuen, bere anaia Israelko semeak ezagutuko zutela, Jaungoikoak bere bitartez salbazioa emango ziela: baña berak etzuten ezagutu.

        26. Biaramonean sartu zan, erriertan ari ziraden batzuen artean, eta pakean jarri nai zituen, esaten ziela: Gizonak, anaiak zerate; zergatik elkarri gaitz egiten diozute?

        27. Baña bere projimoari iraina ematen zionak, bultzada bat eman zion, esaten ziola: Nork jarri au i prinzipe ta jueztzat gure gañean?

        28. Ni il nai al nauk, atzo ijitoa il aukan bezela?

        29. Aditu zuenean au Moisesek, iges egin zuen, eta joan zan arrotza bezela bizitzera Madiango lurrera, non bi seme iduki zituen.

        30. Berrogei urte geroago Jaunaren aingeru bat agertu zitzaion Sinaiko mendiko eremuan, irazekia zegoan sasi baten garren artean.

        31. Arritu zan Moises ikusketa hura ikusi zuenean, eta alderatzen zala zer zan ikusteko, aditu zuen Jaunaren boz bat, esaten ziona:

        32. Ni zure gurasoen Jaungoikoa naiz, Abrahamen Jaungoikoa, Isaak-en Jaungoikoa, eta Jakoben Jaungoikoa. Orduan Moises ikaraturik, begiratzen ere etzan ausartatzen.

        33. Orduan Jaunak esan zion: Kendu itzatzu zure oñetako zapatak, zeren arkitzen zeran tokia, toki santua dan.

        34. Nik ikusi det, nere erri Ejipton dagoanaren atsekabea, eta bere negarrak aditu ditut, eta berak libratzera jetxi naiz. Orain bada, atoz, eta Ejiptora bialduko zaitut.

        35. Ala bada Moises au, zeñ aurtiki zuten, esaten ziotela: Nork gure prinzipe ta jueztzat jarri au? Au bera bialdu zuen Jaungoikoak, beren gialari eta libratzalle izatera, sasian agertu zitzaion Aingeruaren zuzenbidez.

        36. Onek libratu zituen, mirari andiak eta gauza arrigarriak egiten zituela Ejiptoko lurrean, eta itsaso gorrian, eta eremuan, berrogei urtean.

        37. Au da Moisesek Israelko semeai esan ziena: Jaungoikoak aterako du zuen anaien artetik profeta bat, legeemallea, ni atera nauen bezela; oni obeditu bear diozute.

        38. Au da erria eremuan bildua egon zanean, Sinaiko mendian Aingeruarekin izketan egon zana; gure gurasoakin egon zana; Jaungoikoagandik bizitzako itzak artu zituena, guri adiraztzeko.

        39. Zeñi gure gurasoak etzioten obeditu nai, baizik aurtiki zuten, eta beren biotzakin Ejiptora itzuli ziran.

        40. Aaroni esaten ziela: Egin zazkiguzu Jainkoak, zuzenduko gaituztenak, ez dakigun ezkero zer egin dan, Ejiptoko lurretik atera ginduen Moises orrekin.

        41. Eta egin zuten gero idisko bat, eta eskeñi zaiozkaten doañak idolo oni, eta beren eskuen lanaren aurrean, bozkariozko jostaketetan ari ziran.

        42. Orduan Jaungoikoak atzea eman zien, eta utzi zien zeruko milizia serbitzera joaten, Profeten liburuetan eskribitua dagoan bezela. O Israelko etxea! Doañak eta opariak eremuko berrogei urteetan eskeñi al dizkidazu?

        43. Bestera, eraman dituzute Molok-en tabernakuloa, eta Bemfan zuen jainkoaren izarra, berak adoratzeko zuek egin ziñituzten irudiak. Bada nik eramango zaituztet Babiloniara, eta arontzago ere.

        44. Iduki zuten gure gurasoak eremuan Testimonioko Tabernakuloa, Jaungoikoak Moisesi agindu zion bezela, esaten ziola: ikusi zuen irudiaren araura egin zizaiola.

        45. Zeñ, artzen zutela gure gurasoak, eraman zuten, Josue zuzentzalle zala, erreñuak jabe ziraden lurrera, zeñak beren aurrean Jaungoikoa joian aurtikiaz, eta Tabernakuloak Dabiden denboraraño iraun zuen.

        46. Au izan zan Jaungoikoaren gogokoa, eta eskatu zuen Jakoben Jaungoikoari tenplo bat egiteko eskubidea.

        47. Baña Salomon izan zan tenploa egin zuena.

        48. Baña Jaungoiko txit goratua ez da bizi, gizonen eskuz egindako tokietan, Profetak esaten duen bezela.

        49. Zerua da nere esertokia, eta lurra da nere oñen aulkia. Nolako etxea da neri egin didazutena? Eta nere atsedeneko toki diña, zeñ izan diteke?

        50. Gauza guzti oiek, nere eskuak ez al zituen egin?

        51. Lepo gogorreko gizonak, eta biotz, ta belarri zirkunzidatu gabeak; zuek Espiritu Santuari aurkeztzen zazkie; nolakoak izan ziran zuen gurasoak, zuek ere alakoak zerate.

        52. Zeñ profeta zuen gurasoak etzuten persegitu? Berak dirade il zituztenak, Justoaren etorrera lendanaz adiraztzen zutenak, zeñ oraintzuan jarri dezuten jentillen eskuetan, eta zeñaen iltzalleak izan zeraten.

        53. Zuek legea Aingeru baten bitartez artu zenduten, eta etzenduten zaitu.

        54. Gauza oiek aditzean, beren biotzak aserrez zatitutzen ziran, eta bere kontra ortzkarraskotsak egiten zituzten.

        55. Zegoala berriz Espiritu santuz betea, zerura begiraturik, ikusi zuen Jaungoikoaren gloria, eta Jesus Jaungoikoaren eskuietik zegoala, eta esan zuen: Ona non zeruak idikiak ikusten ditudan orainxe, eta gizonaren semea Jaungoikoaren eskuietik eseria.

        56. Orduan berak, deadar andiak egiten zituztela, belarriak tapatu zituzten, eta guztiak batean Estebani eraso zitzaioten.

        57. Eta aurtikitzen zutela erritik kanpora, arrika egiten zioten, eta testiguak beren soñekoak utzi zituzten Saulo izena zuen galai gazte baten oñetan.

        58. Eta arrika egiten zioten Estebani, zeñ orazioan zegoan, esaten zuela: Jaun Jesus, nere espiritua ar zazu.

        59. Eta belauniko jarririk boz goratuan deadar egin zuen: Jauna, bekatu onen konturik etzaiezu artu. Eta au esanik, Jaunagan eriotzako loak artu zuen. Saulek berriz, besteak bezela, Estebanen eriotza ontzat eman zuen.

ZORTZIGARREN KAPITULUA

        1. Egun aietan jaiki zan persekuzio andi bat Jerusalengo elizaren kontra, eta ikasle guztiak Judeako eta Samariko alderrietatik barreiatu ziran, baña ez Apostoluak.

        2. Eta Jaungoikoaren beldurreko gizon batzuek kontua iduki zuten Esteban obiratzeko, eta beragatik progu andia egin zuten.

        3. Bitartean Saulo eliza arrasatuaz zijoan, eta etxeetatik sartzen zala, indarrez ateratzen zituen gizasemeak, eta emakumeak, eta karzelan sartuerazitzen zituen.

        4. Baña barreiatu ziradenak, toki batetik bestera zebiltzan, Jaungoikoaren itza predikatzen.

        5. Beren artean Felipek, Samariako errira allegaturik, Jesukristo predikatzen zuen.

        6. Eta erri guztiak arreta andiarekin Feliperen izketak aditzen zituen, guztiak txit gogotik entzuten zutela, eta ikusten zituztela egiten zituen mirariak.

        7. Zeren asko espiritu zikin gaizkiñak zeuzkatenetatik irtetzen ziran, deadar andiak egiten zituztela.

        8. Eta asko elbarritu eta erren sendatuak izan ziran.

        9. Argatik erri hura bozkario andiz bete zan. An ibilli zan len gezurrezko mirarikintzan Simon izena zuen gizon bat, Samariatarrak engañatzen zituela, eta esaten ziela, bera gizon andi bat zala.

        10. Guztiak, andiak eta txikiak benerazioarekin aditzen zioten, eta esaten zuten: Au Jaungoikoaren bertute andia da.

        11. Eta aditzen zioten berari, zeren denbora andietan bere mirarikintza gezurrezkoakin txoratuak zeuzkan.

        12. Baña sinistu zutenean Felipek adiraztzen zien Jaungoikoaren erreñuko itza, gizasemeak eta emakumeak Jesukristoren izenean bataiatuak izaten ziran.

        13. Orduan Simonek berak ere sinistu zuen, eta bataiatua izan zanean, Feliperi jarraitu ta laguntzen zion. Eta ikusten zituenean mirari eta gauza arrigarriak, ikaratua ta arritua zegoan.

        14. Aditu zutenean bada Apostoluak, Samariak Jaungoikoaren itza artu zuela, Pedro eta Juan berakgana bialdu zituzten.

        15. Oiek allegatu ziranean, orazio egin zuten berakgatik, Espiritu Santua artu zezaten.

        16. Zeren oraindik beretatik batgana ere etzan jetxi, baizik Jaun Jesusen izenean bakarrik bataiatuak zeuden.

        17. Orduan eskuak beren gañean jartzen ziezten, eta Espiritu Santua artzen zuten.

        18. Ikusirik bada Simonek, Apostoluak eskuak gañean jarrita, Espiritu Santua artzen zala, dirua eskeñi zien.

        19. Esaten zuela: Neri ere eskubide au eman zadazute, nik eskuak gañean jartzen diozkadan edozeñek, Espiritu Santua artu dezala. Baña Pedrok erantzun zion.

        20. Zure dirua zurekin izan bedi zure galmenerako, juzgatu dezulako Jaunaren doaia diruarekin iritxitzen zala.

        21. Ezin izan zintezke zu partale, ez iduki sarrerarik langintza onetan, zeren zure biotza Jaungoikoaren begietan zuzena ez dan.

        22. Argatik zure gaiztakeria augatik penitenzia egin ezazu, eta Jaungoikoari erregutu zaiozu, zure biotzeko utsegite au barkatua izan dakizun.

        23. Zeren nik beazun txit mingoitzez betea ikusten zaitut, eta gaiztakeriako katea arrastaka darabiltzula.

        24. Erantzun zuen Simonek, eta esan zuen: Erregutu zaiozute zuek nigatik Jaungoikoari, zuek esan dizkidazuten gaitzetatik batere, nere gañera etorri ez dedin.

        25. Berak atzenean, predikatu zutenean, eta Jaunaren itzaren testigantza eman zutenean, Jerusalenera itzuli ziran, Samariatarren alderri askotan Ebanjelioa predikatzen zutela.

        26. Eta Jaunaren Aingeru batek itz egin zion Feliperi, esaten ziola: Jaiki zaite, eta zoaz egoerontz, Jerusalendik Gazara dijoan bidetik, zeñ eremutua dagoan.

        27. Eta jaikitzen zala, joan zan. Eta ona non arkitzen duen Etiopiako gizon bat, Kandakos Etiopiako erregiñaren kutun andia, eta bere ondasun guztien begiralea, Jerusalenera Jaungoikoa adoratzera etorri zana.

        28. Eta garai artan itzultzen zan, bere manurgaren gañean eserita, eta Isaias profetaren liburua irakurtzen zuela.

        29. Orduan Espirituak Feliperi esan zion: Agudo ibilli zaite, eta gurdi orren ondora zoaz.

        30. Felipe bada, gurdiaren ondora txit agudo joanik, aditu zuen, Isaias profetaren liburuan irakurtzen ari zala, eta esan zion: Uste al dezu, irakurtzen dezuna aditzen dezula?

        31. Berak erantzun zuen: Nola adituko det, norbaitek azaldatzen ez badit? Eta erregutu zion Feliperi, igo zedilla, eta eseri zedilla bere aldamenean.

        32. Irakurtzen zuen Eskriturako itzak, oiek ziran. Ardi bat bezela iltokira eramana izan zan, eta nola bildotsa, moistzen duenaren eskuetan beerik egin gabe dagoan, ala berak ere etzuen aorik idiki.

        33. Bere umillazioak iragota, libratua izan da eriotzaren mendetik, zeñatara kondenatua izan zan. Bere arraza nork arkitu dezake, bere bizia lurretik ebakia izan dan ezkero?

        34. Onetara txikiratuak Feliperi galdetu zion: Esan zadazu arren, Profetak, zeñgatik esaten du au? Beragatik, ala besteren batgatik?

        35. Orduan Felipek izketan ari zala, eta Eskritura onetatik asita, Jesusen berriak eman ziozkan.

        36. Bidean zijoazela, ura zegoan toki batera allegatu ziran, eta txikiratuak esan zuen: Ona emen non dagoan ura; zer eragozketa dago, ni bataiatua izateko?

        37. Batere ez, erantzun zuen Felipek, biotz guztitik sinistzen badezu. Onetara txikiratuak erantzun zuen: Nik sinistzen det, Jesukristo Jaungoikoaren semea dala.

        38. Eta agindu zuen gurdia gelditu zedilla, eta biak, Felipe eta txikiratua uretara jetxi ziran, eta Felipek bataiatu zuen.

        39. Uretik irten ziradenean, Jaunaren Espirituak, arrapatuta, eraman zuen Felipe; eta txikiratuak etzuen berriz ikusi. Eta bozkarioz betea, bere bidean bazijoan.

        40. Felipe batbatean Azoton arkitu zan, eta ibilli zan Ebanjelioaren berriak ematen, iragotzen zan erri guztietatik, Zesareara allegatu arteraño.

BEDERATZIGARREN KAPITULUA

        1. Saulo berriz, zeñak etzuen beste asnasarik artzen, Jaunaren ikaslaen kontrako keñada eta eriotzarena baizik, apaizen buruagana joan zan.

        2. Eta eskatu ziozkan kartak Damaskorako, sinagogetarako, baldin arkitzen bazituen erlijio onetako gizaseme, edo emakumeren batzuek, lotuta Jerusalenera eramateko.

        3. Bazijoala bada Damaskorako bidean, zegoan onezkero erri onen ondoan, eta ona non batbatean zeruko argi batek ingurutu zuen.

        4. Eta lurrera erortzen zala, aditu zuen boz bat, esaten ziona: Saulo, Saulo, zergatik persegitzen nazu?

        5. Eta berak erantzun zuen: Zeñ zera zu, o Jauna? Eta Jaunak esan zion: Ni naiz Jesus, zuk persegitzen nazuna; gauza gogorra da zuretzat, akulloaren kontra ostikoak aurtikitzea.

        6. Berak orduan, ikaraturik eta izuturik, esan zuen: Zer nai dezu, Jauna, egin dezadala?

        7. Eta Jaunak erantzun zion: Jaiki zaite, eta sartu zaite errian, eta an esango zatzu, zer egin bear dezun. Berari laguntzen zetozten gizonak berriz, arrituak zeuden, boza aditzen zutela, baña iñor ere etzutela ikusten.

        8. Jaiki zan Saulo lurretik, eta begiak idikiak bazeuzkan ere, etzuen ezerere ikusten. Argatik eskutik elduta, eramaten zutela, Damaskon sartu zuten.

        9. Eta an egon zan iru egunean, ezere ikusi gabe, eta etzuen ezerere jan, ez edan.

        10. Garai artan zegoan Damaskon, Ananias izena zuen, Jesusen jarraitzalle bat, zeñi Jaunak zeruko ikusketa batean, esan zion: Ananias. Eta berak erantzun zuen: Ona emen, Jauna, non naukazun.

        11. Jaiki zaite, esan zion Jaunak, eta zoaz Zuzena izena duen karrikara, eta billatu ezazu Judasen etxean Tarsoko gizon bat, Saulo izena duena, zeren orain orazioan dago.

        12. (Eta denbora onetan ikusi zuen Saulok gizon bat, Ananias izena zuena, sartzen zala, eta eskuak bere gañean ipintzen ziozkala, bere begiak argitutzeko.)

        13. Baña Ananiasek erantzun zuen: Jauna, askori aditu diot esaten, gizon onek Jerusalenen zure santuai gaitz andiak egin dieztela.

        14. Eta emen ere Apaizen buruen eskubideak dauzka, zure izenari ots egiten dioten guztiak arrapatu, eta lotutzeko.

        15. Eta Jaunak berari esan zion: Zoaz bera billatzera, zeren ori berori, neretzat aukerako ontzia dan, nere izenaren berria eraman dezan erreñu guztien, eta erregeen, eta Israelko semeen aurrera.

        16. Eta nik erakutsiko diot, nere izenagatik zenbat padezitu bearko duen.

        17. Joan zan bada Ananias, eta etxean sartu zan, eta eskuak jartzen ziozkala, esan zion: Saul, nere anaia; etorri ziñan bidean agertu zatzun Jaunak bialdu nau, zure begiak argitutzera, eta zu Espiritu Santuz betetzera.

        18. Eta bereala erori ziran bere begietatik ezkatak bezelako batzuek, eta begiak argitu zitzaiozkan, eta jaikitzen zala, bataiatua izan zan.

        19. Eta arturik gero janaria, indarrak biurtu zitzaiozkan. Eta zenbait egunean, Damaskon bizi ziran ikasleakin egon zan.

        20. Eta bereala asi zan predikatzen Jesus sinagogaetan, esaten zuela: Au Jaungoikoaren semea zala.

        21. Aditzen zioten guztiak arrituak zeuden, eta esaten zuten: Ez al da au hura bera, Jerusalenen persegitzen zituena, izen au aitatzen zutenak, eta onara ere berariaz etorri zana, alakoak lotuta apaizburuakgana eramatera?

        22. Saulo berriz egunetik egunera, asko geiago alaituaz zijoan, eta nastuak utzitzen zituen Damaskon bizi ziran Juduak, esaten ziela, Jesus Kristoa zala.

        23. Denbora asko geroago, Juduak, biltzen ziradela, batzarrea egin zuten, Saulo iltzeko.

        24. Saulori berriz, aien azeloen berriak eman ziozkaten. Eta berak gau ta egun ateak zaitzen zituzten, Saulori bizia kentzeko.

        25. Eta ikasleak, gauaz Saulo artzen zutela, eta zumezka batean sartzen zutela, murrutik beera jetxi zuten.

        26. Eta Jerusalenera etorri zanean, Jesusen ikasleakin bildu nai oi zuen; baña guztiak bere beldur ziran, Jesusen ikaslea zala etzutelako sinistzen.

        27. Aliketa Bernabek berarekin artuta, Apostoluakgana eraman zuen artean, eta kontatu zien, nola Jauna bidean agertu zitzaion, eta nola itz egin zion, eta nolako sendotasunarekin Damaskon Jesusen izena predikatu zuen.

        28. Onenbesterekin Jerusalenen berakin ibilli oi zan, eta bizi zan, eta biotz sendoarekin Jaunaren izenean predikatzen zuen.

        29. Beste erreñuetakoakin ere izketan ari oi zan, eta judu Grieguakin ezbaiak iduki oi zituen, eta nola oiek nastuak gelditu oi ziran il nai zuten.

        30. Anaiak au jakin zutenean, eraman zuten Zesareara, eta andik Tarsora bialdu zuten.

        31. Bitartean eliza pakean zegoan Judea guzitik, eta Galileatik, eta Samariatik, eta sendatuaz zijoan, Jaunaren beldurrean zebillala, eta Espiritu Santuaren gozotasunez betea zegoala.

        32. Gertatu zan denboratsu artan, Pedro ikasle guztiak bisitatzen zebillala, Liddan bizi ziran santuakgana ere etorri zan.

        33. Emen arkitu zuen, Eneas izena zuen gizon bat, zeñ zegoan zortzi urtean oe baten etziña, elbarritua zegoalako.

        34. Eta Pedrok esan zion: Eneas, Jesukristo gure Jaunak sendatzen zaitu. Jaiki zaite, eta zuk zerorrek oea astindu ezazu. Eta bereala jaiki zan.

        35. Liddan, eta Saronan bizi ziran guztiak ikusi zuten, eta Jaunagana biurtu ziran.

        36. Bazegoan Joppen ere ikasleen artean emakume bat Tabita izena zuena, zeñak esan nai duen Dorkas. Au obra onakin, eta egiten zituen limosnakin aberastua zegoan.

        37. Baña gertatu zan egun aietan jazoera au, eritu, ta il zan. Eta garbiturik bere gorputz illa, goiko gela batean ipiñi zuten.

        38. Nola Lidda Joppetik aldean dagoan, aditurik ikasleak Pedro an zegoala, bi gizon beragana bialdu zituzten, erreguz esaten ziotela: Atzerapenaren apurrik ere gabe, gurekin atoz.

        39. Berealaxe Pedro berakin bidean jarri zan. Eta allegatu zanean, goiko gelara eraman zuten, eta arkitu zan andre alargun guziez ingurutua, zeñak negarrez erakusten ziozkaten, Dorkasek egiten ziezten tunikan eta soñekoak.

        40. Orduan Pedrok, jende guztiari irtenerazirik, belauniko jarrita, orazio egin zuen; eta gorputz illaganontz itzulita, esan zuen: Tabita, jaiki zaite. Bereala berak begiak idiki zituen; eta Pedro ikusi zuenean, eseri zan.

        41. Eta Pedrok, eskua ematen ziola, zutik jarri zuen. Eta santuai eta andre alargunai ots egiten ziela, bizirik eman zien.

        42. Gertakari onen berria, Joppeko erriko guzien belarrietara allegatu zan, eta askok Jaunagan sinistu zuten.

        43. Eta gertatu zan, Joppen, Simon izena zuen larrutzalle baten etxean, egun askotan ostatuz egotea.

AMARGARREN KAPITULUA

        1. Eta zegoan Zesarean Kornelio izena zuen gizon bat, zeñ zan, Italiakoa izena zuen gudari talde bateko Euntaria.

        2. Gizon ona, eta Jaungoikoaren beldurrekoa bere etxeko guztiakin, egiten ziozkana erriko jendetzari limosna andiak, eta beti Jaungoikoari erreguak egiten ari zana.

        3. Onek bada, nonako ordua bezelatsu zanean, ikusketa batean ikusi zuen argiro, bere gelan aingeru bat sartzen zala, eta esaten ziola: Kornelio.

        4. Eta berak begiratzen ziola, eta beldurrez ikaraturik, esan zuen: Zer nai dezu, Jauna, nigandik? Erantzun zion: Zure orazioak, eta zure limosnak, goira, Jaungoikoaren aurrera igo dira, zure oroipena egiten dutela.

        5. Eta orain bialdu ezazu norbait Joppera, Simon izena, eta izengoitiz Pedro daukan baten billan.

        6. Au dago ostatuz, larrutzalle baten etxean, zeñaen etxea dagoan itsasoaren aldean; onek esango dizu zer egin bear dezun.

        7. Eta itz egiten zion aingeruak alde egin zuenean, ots egin zien bere etxeko biri, eta bere agindupean zeuden soldaduetatik, Jaungoikoaren beldurrekoa zan bati.

        8. Zeñai kontatu zienean irago zitzaion guztia, Joppera bialdu zituen.

        9. Biaramonean, berak beren bideari jaraitzen ziotela, eta errira alderatzen ziradenean, igo zan Pedro etxearen goirengo tokira, sextako ordua bezelatsu zanean, orazio egitera.

        10. Eta nola gose zan, zerbait jan nai zuen. Eta janaria prestatzen zioten bitartean, extasis bat iduki zuen.

        11. Eta beratan ikusi zuen zerua idikia, eta jetxitzen zala zerbait, zamau andi bat bezelakoa, zeñ, zinzilika zegoala lau puntaetatik, zerutik lurrera zetorren.

        12. Zeñean zeuden lau oñeko abere guztiak, eta lurreko patari arrastakariak, eta zeruko egaztiak.

        13. Eta aditu zuen boz bat, esaten ziona: Pedro, jaiki zaite, ill, eta jan itzatzu.

        14. Eta Pedrok erantzun zuen: Jauna, ez det nik beñere orrelako gauzarik egingo; zeren iñoiz ere ez det, gauza zikin eta kutsuturik jan.

        15. Eta berriz boz ark berari esan zion: Jaungoikoak garbitu duenari, etzaiozu zuk kutsutuaren izenik eman.

        16. Au iru aldiz gertatu zan, eta bereala zamaua itzuli zan berriz zerura.

        17. Eta zegoala Pedro bere artean gogoratzen, zer adiraziko ote zuen iduki zuen ikusketak, ona non Korneliok bialdu zituen gizonak atera allegatu ziran, Simonen etxeagatik galdetzen zutela.

        18. Eta ots egiten zutela, galdetu zuten, Simon izengoitiz Pedro, an ostatuz ote zegoan.

        19. Eta zegoala pedro ikusketaren gañeko gogorazioetan, Espirituak esan zion: Ona emen non dauden iru gizon, zu billatzen zaituztenak.

        20. Jaiki zaite bada bereala, jetxi zaite, eta berakin joan zaite, atzerapenaren piskarik ere gabetanik, zeren berak bialdu ditudana ni naizan.

        21. Jetxirik bada Pedro, eta joanik mandatariak billatzera, esan zien: Ona ni emen; billatzen dezutena ni naiz; zergatik etorri zerate?

        22. Berak erantzun zuten: Kornelio Euntari, gizon zuzen eta Jaungoikoaren beldurreko, eta Juduen erreñu guziak alakotzat idukiari, esan zion aingeru santu batek, bere etxera zuri ots egiteko, eta zuk esaten ziñiona aditu zezala.

        23. Orduan Pedrok, sartu erazitzen ziela, berarekin ostatuz iduki zituen. Eta biaramonean berakin joan zan, eta Joppeko anai batzuek ere lagundu zioten.

        24. Geroko egunean Zesarean sartu zan. Kornelio berriz, ots eginik bere aide, eta adiskiderik andienai, beren zai zegoan.

        25. Pedro bada etxean sartzen zala, Kornelio etorri zan berari bidera irtetzera, eta auzpezturik bere oñetan, adoratu zuen.

        26. Baña Pedrok jaso zuen, esaten ziola: Jaiki zaite, zeren ni ere gizona naiz.

        27. Eta berarekin izketan ari zala, sartu zan etxean, non lagun asko bilduak arkitu zituen,

        28. Eta esan zien: Zuek badakizute nola dan gauza nazkagarri bat judu batentzat, arrotz batekin adiskidetasuna, edo artueman estua idukitzea; baña Jaungoikoak erakutsi dit, ez dezadala gizonik batere kutsututzat, edo zikindutzat iduki.

        29. Argatik ots egin didatenean, atzerapenikan batere gabe etorri naiz. Orain galdetzen dizutet: Zergatik ots egin didazute?

        30. Eta Korneliok esan zuen: Gaur dira lau egun, nengoala ni orazioan nere etxean nonako orduan; ona non gizon beneragarri bat soñeko zuriarekin nere aurrean jarri zitzadan, eta esan zidan:

        31. Kornelio, zure orazioa aditua izan da, eta zure limosnaen oroipena Jaunaren aurrean egina izan da.

        32. Bialdu itzatzu bada mandatariak Joppera, eta egin ezazu, Simon, izengoitiz Pedro, etorri dedilla, zeñ dagoan ostatuz, Simon larrugillearen etxean, itsasoaren aldean.

        33. Bereala bada, mandatariak zure billa bialdu nituen, eta zuk etortzeaz mesede egin didazu. Orain bada, guziok emen zure aurrean gaude, Jaunak guri esateko agindu dizun guzia aditzeko.

        34. Orduan Pedrok, izketari asiera ematen ziola, onela itz egin zuen: Egiaz ezagutzen det, ez duela Jaungoikoak zeñ zeñ dan begiratzen.

        35. Baizik edozeñere erreñutan, bere beldurra daukana, eta obra onak egiten dituena, bere gogokoa dala.

        36. Au adirazi die Jaungoikoak Israelko semeai, adiraztzen diela pakea Jesukristogatik (zeñ guztien Jauna dan.)

        37. Zuek badakizute, Judea guztian zer gertatu dan, asiera ematen zaiola Galilean, Juanek bataioa predikatuta gero.

        38. Nola Jaungoikoak igortzi zuen Espiritu Santuz, eta bere bertutez Nazaretko Jesus, zeñ joan dan, irago dan toki guzietatik mesedeak egiten dituela, eta demonioak mendean zeuzkan guztiak sendatu ditu, Jaungoikoa berarekin zegoalako.

        39. Eta gu gera Judeako eta Jerusalengo lurrean egin zituen gauza guztien testiguak, zeñi alaere, gurutze batean esekita, bizia kendu zioten.

        40. Baña Jaungoikoak, irugarren egunean berriz biztu zuen, eta erabaki zuen utzi zizaiela ikusten.

        41. Ez erri guziari, baizik Jaungoikoak lendanaz testigutzat artu zituenai; guri, berarekin jan, ta edan dogunoi, illen artetik bera berriz biztuta gero.

        42. Eta agindu zigun predikatu genezala, eta erriari testigantza eman giñizaiola, bera dala Jaungoikoak bizien eta illen jueztzat jarri duena.

        43. Berari profeta guztiak testigantza ematen diote, beragan sinistzen duen guztiak bekatuen barkazioa, bere izenaren bertutez iritxiko duela.

        44. Oraindikan Pedro itz oiek esaten ari zala, Espiritu Santua, izketa aditzen zuten guztien gañera jetxi zan.

        45. Eta Pedrorekin etorri ziran lagun leial zirkunzidatuak, arrituak gelditu ziran, Espiritu Santuaren grazia erreñu guzietara isuria izan zalako.

        46. Zeren mintzoera askotan itz egiten, eta Jaungoikoaren anditasunak adirazten ari ziradela, aditzen zituzten.

        47. Orduan Pedrok esan zuen: Nork ukatu dizaiekete bataioko ura, guk bezela Espiritu Santua ere artu dutenai?

        48. Eta ala, agindu zuen, Jesukristo gure Jaunaren izenean bataiatuak izan zitezela. Orduan erregutu zioten, zenbait egunean berakin gelditu zedilla.

AMAIKAGARREN KAPITULUA

        1. Eta Apostoluak, eta Judean zeuden anaiak aditu zuten, Jentillak ere Jaungoikoaren itza artu zutela.

        2. Itzuli zanean bada Pedro Jerusalenera, erriertan ari ziran bere kontra, zirkunzidatuak zeudenak.

        3. Esaten zutela: Nola sartu zera zirkunzidatu gabekoen etxean, eta berakin jan dezu?

        4. Pedro orduan asi zan adiraztzen berai, nola gertatu zan, esaten ziela:

        5. Banengoan ni orazioan Joppeko errian, eta ikusi nuen extasisean ikusketa bat, jetxiaz zijoan gauza batena, arizko esku andi, zerutik lau puntetatik desesekiaren gisara, zeñ, ni nengoan tokiraño etorri zan.

        6. Begiratzen niola, nengoan bere gogorazioetan, eta ikusi nituen lurreko lau oñekoak, eta pistiak, eta arrastakariak, eta zeruko egaztiak.

        7. Eta aditu ere nuen boz bat, esaten zidana: Jaiki zaite, Pedro; il, ta jan itzatzu.

        8. Eta esan nion: iñolaere ez Jauna, zeren gauza zikin ta kutsuturik ez da beñere nere aoan sartu.

        9. Eta zeruko bozak bigarren aldiz itz egiten zidala, esan zidan: Jaungoikoak garbitu dituen gauzai, etzaiezu zuk kutsutuak ots egin.

        10. Au iru aldiz gertatu zan, eta berriz zeruan artuak izan ziran.

        11. Eta ona non, iru gizon Zesareatik nigana bialduak, allegatu ziran, ni nengoan etxera.

        12. Eta Espirituak esan zidan berakin joan nendilla, atzerapenaren piskarik ere gabe. Laguntzen didaten sei anai oiek ere etorri ziran, eta nere billa bialdu zituen gizon aren etxean sartu giñan.

        13. Eta kontatu zigun, nola bere etxean ikusi zuen Aingeru bat, zeñ aurrean jarri zitzaion, eta esan zion: Bialdu itzatzu mandatariak Joppera; eta Simon, izengoitiz Pedrori, etorri erazi zaiozu.

        14. Zeñak esango dizkizun, zure eta zure etxekoen salbaziorako bear diran itzak.

        15. Eta asi nintzanean izketan, Espiritu Santua beren gañera jetxi zan, gure gañera asieran jetxi zan bezela.

        16. Orduan oroitu nintzan, Jaunak esaten zuenarekin: Juanek egiaz urean bataiatu ditu, zuek berriz, Espiritu Santuarekin bataiatuak izango zerate.

        17. Baldin bada Jaungoikoak berai eman badie, guri, Jesukristo gure Jaunagan sinistu degunoi eman zigun grazia hura bera, eta era berean, zeñ nintzan ni, Jaungoikoaren borondateari aurkeztzeko?

        18. Gauza oiek aditu zituztenean, ixildu ziran, eta eskerrak eman ziozkaten Jaungoikoari, esaten zutela: Beraz Jentillai ere Jaungoikoak penitenzia eman die, bizitza iritxitzeko?

        19. Bitartean, Estebanen denboran jaiki zan persekuzioagatik barreiatu ziran ikasleak, allegatu ziran Feniziaraño, eta Txiprera, eta Antiokiara, Juduai bakarrik Ebanjelioa predikatzen ziela.

        20. Beren artean bazeuden batzuek Txipren, eta Zirenen jaioak, zeñak Antiokian sarturik, Grieguakin ere itz egiten zuten, Jesus Jaunaren fedearen berriak ematen zieztela.

        21. Eta Jaunaren eskuak laguntzen zien, alako moduan, non, lagun talde andi batek sinistu zuen, eta Jaunagana biurtu zan.

        22. Berri oiek Jerusalengo elizaren belarrietara allegatu ziran, eta Bernabe Antiokiara bialdu zuten.

        23. Allegaturik ara, eta Jaungoikoaren graziaren mirariak ikusirik, bozkarioz bete zan, eta gogotik esaten zien, iraun zezatela Jaunaren serbitzoan biotz sendo batekin.

        24. Zeren Bernabe zan gizon ona, eta Espiritu Santuz eta fedez betea. Eta ala, asko ziran Jaunari itsatsiak gelditu ziradenak.

        25. Emendik joan zan Bernabe Tarsora, Sauloen billan, eta arkitu zuenean, berarekin Antiokiara eraman zuen.

        26. Eta eliza artako lanetan aritu ziran urte oso batean, eta alako jende talde andiari erakutsiak eman ziezten, non, emen Antiokian izan zan non, ikasleai Kristauen izena eman zitzaien.

        27. Egun oietan etorri ziran Jerusalendik Antiokiara zenbait profeta.

        28. Beretatik batek Agabo izena zueneak, espirituak argituta, esaten zuen, mundu guztian gosete andi bat izango zala, izan zan bezela Klaudio Enperadorearen denboran.

        29. Argatik ikasleak erabaki zuten ematea, bakoitzak zeukanaren araura, limosnaren bat, Judean bizi ziran anaiai laguntzeko.

        30. Eta ala egin zuten, Saulo eta Bernaberen eskuz, limosnak zarrai bialtzen zieztela.

AMABIGARREN KAPITULUA

        1. Denboratsu onetan Herodes erregea elizgizon batzuei persegitzen asi zan.

        2. Eta Santiago Juanen anaia, ezpataz il zuen.

        3. Eta ikusirik, gauza au juduen gogokua zala, bere artean erabaki zuen, Pedrori ere bizia kentzea. Eta legamigabeen egunak ziran denboratsu artan.

        4. Eta Pedro arrapatu zuenean karzelan sartu zuen, ematen ziela zaitzeko lau talde soldaduri; talde bakoitza laukoa zan, erriari erakusteko; eta Pazkoa iragota, bizia kentzeko asmoarekin.

        5. Eta Pedro ala karzelan zaitua zegoan bitartean, Elizak beragatik aspertu gabe Jaungoikoari orazio egiten zion.

        6. Eta zegoala Herodes biaramonean erriari ateratzeko asmazioetan, gau artan beratan, zegoan Pedro lotan soldadu bien erdian, bi kateakin lotua; eta gordetzalleak atearen aurrean, karzela zaitzen zuten.

        7. Eta ona non batbatean, Jaunaren aingeru bat agertu zan, zeñaen argiak, bizileku guztia argiz bete zuen, eta jotzen zuela Pedro aldamenean, esnatu zuen, esaten ziola: Agudo jaiki zaite. Eta bere eskuetako kateak erori zitzaiozkan.

        8. Esan ere zion Aingeruak: ipiñi ezazu gerrikoa, eta jantzi itzatzu zure oñetakoak. Eta ala egin zuen. Geiago ere esan zion: Zure kapa artu ezazu, eta darraidazu.

        9. Irten zan bada, eta bazijoan jarraituaz; eta etziekien egia zala Aingeruak egiten zuena, baizik ikusten zuena ames bat zala iduritzen zitzaion.

        10. Irago zituztenean lendabiziko eta bigarren beillategiak, allegatu ziran, errira daraman burnizko atera, zeñ berez idiki zitzaien. Andik irtetzenziradela, karrikaren atzeneraño joan ziran, eta bereala beragandik Aingeruak alde egin zuen.

        11. Orduan Pedrok, bereganduta, esan zuen: orain bai ezagutzen dedala, Jaunak egiaz bere aingerua bialdu duela, eta Herodesen eskuetatik, eta Judako erri guztiak zeuzkan itxedopenetatik, libratu nauela.

        12. Eta gogoan erabillirik zer egingo ote zuen, zuzendu zan, Maria, Juanen, izengoitiz Markosen, amaren etxera, non asko, bilduta, orazioan zeuden.

        13. Jo zuenean bada berak atea, neskaitz bat Rode izena zuena, irten zan, zeñ ote zan ikustera.

        14. Eta ezagutu zuenean Pedroren boza, alakoa izan zan bere bozkarioa, non, etzion atea idiki, baizik barruna korrika joanik, adirazi zien, atearen aurrean Pedro zegoala.

        15. Eta berak esan zioten: Zoratua zaude. Neskaitzak berriz esaten zuen, berak esaten zuena, ala zala. Berak orduan esan zuten: Bere Aingerua izango da.

        16. Bitartean Pedrok atea jotzeari jarraitzen zion. Atzenean idiki ziotenean, ikusi zuten, eta arrituak gelditu ziran.

        17. Baña Pedrok, eskuarekin adirazirik ixillikan egon zitezela, kontatu zien, nola Jaunak karzelatik atera zuen, eta gañera esan zuen: Oiek Santiagori ta anaiai adirazi zaiozkazute. Eta andik irtetzen zala, beste toki batera joan zan.

        18. Eta eguna argitu zanean, soldaduen arteko nastea, andia izan zan, Pedrorekin zer egin ote zan.

        19. Eta Herodesek, eginik Pedro billatzeko aleginak, eta ez arkiturik, beillan zeudenai kargua arturik, agindu zuen, illak izan zitezela, eta joan zan Judeatik Zesareara, non gelditu zan.

        20. Herodes aserretua zegoan Tirioarren eta Sidonioarren kontra; baña oiek elkar adituta, beragana etorri ziran, eta berakganaturik Blasto, erregearen gelazai nagusia, pakea eskatu zioten; zeren alderri ark bere janarietarako Herodesen lurreko laguntasunak bear zituen.

        21. Adituak izateko izendatu zan egunean, Herodes, erregeren soñekoakin jantzita, bere tronuan eseri zan, eta izketan ari zien.

        22. Erriak deadarrez esaten zuen: Au Jaungoiko baten boza da, ez gizonarena.

        23. Baña bereala Jaunaren Aingeru batek zauritu zuen, Jaungoikoari gloria eman etziolako, eta arrak jana izanik, il zan.

        24. Bitartean Jaungoikoaren itzak aurrerapen andiak egiten zituen, eta egunetik egunera geiago, ta geiago zabaltzen zan.

        25. Bernabe, eta Saulo, berai eman zien lana bukaturik, Jerusalendik itzuli ziran, Juan, Markos izengoitiz, berakin zeramatela.

AMAIRUGARREN KAPITULUA

        1. Eta bazeuden Antiokiako elizan profeta eta Erakusle batzuk, zeñaen artekoak ziran Bernabe eta Simon, zeñi esaten zioten Beltxa, eta Luzio Zirenekoa, eta Manahen, Herodes Tetrarkaren ugatsanaia, eta Saulo.

        2. Egun batean zeudela Jaunaren aurrean beren lanak egiten, eta barautzen ziradela, Espiritu Santuak esan zien: Berezitu zazkidazute Saulo eta Bernabe, autuak dauzkadan lanerako.

        3. Orduan barautzen ziradela, eta orazioak egiten zituztela, eskuak beren gañean jarri ziozkaten, eta bialdu zituzten.

        4. Berak bada, Espiritu Santuak onela bialduak izanik, Seleuziara joan ziraden, nondik irago ziran Txiprera.

        5. Eta Salaminara allegatu ziradenean, Juduen sinagogetan Jaunaren itza predikatzen zuten, zeukatela berakin Juan, zeñak laguntzen zien.

        6. Ibillirik ugarte guztitik Paforaño, arkitu zuten judu bat, aztia eta gezurrezko profeta, Barjesus izena zuena.

        7. Zeñ zegoan Serjio Paulo Prokonsul, gizon zentzu andikoarekin. Prokonsul onek, ots egiten ziela beragana Bernabe eta Saulori, Jaungoikoaren itza aditu nai zuen.

        8. Baña Elimas edo aztia (zeren ori esan nai du Elimasen izenak) aurkeztzen zitzaien, Prokonsulari fede egiazkotik alde erazi nai ziola.

        9. Baña Saulok, Pablo ere izena zuenak, Espiritu Santuz beteta zegoala, eta begiratzen ziola.

        10. Esan zuen: O gizon, engañio eta gezur mota guziez betea, deabruaren semea, gauza on guzien etsaia! Beñere ez al aiz aspertuko, Jaunaren bide zuzenak goibetzez?

        11. Begiratu ezak bada. Oraindandik Jaunaren eskua erortzen dek ire gañera, eta geldituko aiz itsutua egunaren argirik ikusi gabe denbora zati batean. Eta bereala illuntasun andiak erori ziran bere begien gañera, eta itsumuka zebillan, eskua nork emango ote zion.

        12. Orduan Prokonsulak, gertakaria ikusi zuenean, Jaunaren dotrinaz mirariturik, sinistu zuen.

        13. Eta Pablo eta berarekin zeudenak, Pafotik itsasoz aterarik, Pamfiliako Perjen leorrera irten ziran. Emen Juan, berakgandik alde eginda, Jerusalenera itzuli zan.

        14. Pablo alaere, eta gañerakoak, Perjen gelditu gabe, Antiokia Pisidiakora allegatu ziran, eta larunbatean, sinagogan sartzen ziradela, eseri ziran.

        15. Eta legearen eta Profetaen irakurtza bukatu zanean, sinagogako buruak bialdu ziozkaten mandatariak, esaten ziela: Gure anai gizonak, baldin badaukazute gauza onen bat erriari esateko, itz egin ezazute.

        16. Orduan Pablok, zutik jarririk, eta eskuarekin ixillik egoteko adirazirik, esan zuen: Israelko gizonak, eta Jaungoikoaren beldurra daukazutenak, aditu ezazute:

        17. Israelko erriko Jaungoikoak gure gurasoak autu zituen, eta erri au andia egin zuen, arrotza bezela bizi izan zanean Ejipton, nondik bere beso sendoaren eskubidearekin atera zituen.

        18. Eta gero sufritu zituen beren oitura gaiztoak, berrogei urtean, eremuan.

        19. Eta atzenean, zazpi erreñu deseginik Kanaango lurrean, oien lurrak txotx eginda partitu ziezten.

        20. Lareun eta berrogeita amar urte bezelatsu geroago; gero eman ziezten juezak Samuel profetaren denboraraño.

        21. Eta orduan erregea eskatu zuten, eta eman zien Jaungoikoak Saul, Zisen semea, Benjamingo tribukoa, berrogei urtean.

        22. Eta kendurik au, eman zien erregetzat Dabid zeñ alabatzen zuela, esan zuen: Arkitu det Dabid Jeseren semea, nere biotzaren araurako gizona, zeñak nere aginte guziak kunplituko dituen.

        23. Onen jatorritik Jaungoikoak, bere eskeñtzaren araura, jaioerazi zion Jesusi, Israelko salbaziorako.

        24. Predikatu ezkero Juanek, bere etorrera agertu baño lenago, penitenziako bataioa, Israelko erri guziari.

        25. Juanek berak bere lana bukatzean, esaten zuen: Ez naiz ni zuek uste dezutena, baña begiratu ezazute, nere ondoren badator bat, zeñi bere oñetako lokarria askatzeko diña, ni ez naizan.

        26. Orain bada, nere anaiak, Abrahamen jatorriko semeak, zuei da, eta zuen artean Jaungoikoaren beldur santua daukan edozeñi, zeñai salbazioko albista au bialdua zaioten.

        27. Zeren Jerusalenen bizi ziranak, eta beren agintariak etzutela ezagutzen Jaun au, eta larunbat guzietan irakurtzen diran profeziak, berau kondenatzen zutela, berak kunplitu zituzten.

        28. Ez arkiturik beragan ezertxoere, illa izateko gairik, alaere Pilatori eskatu zioten, illerazi zezala.

        29. Eta kunplitu zituztenean, beragatik eskribituak zeuden gauza guztiak, kentzen zutela zur abetik, obian ipiñi zuten.

        30. Jaungoikoak berriz, irugarren egunean illen artetik biztu zuen, eta egun askotan agertu zitzaien

        31. Berarekin batean Galileatik Jerusalenera igo ziradenai: zeñak gaurko eguneraño, erriari testigantza ematen ari diran.

        32. Guk bada adirazten dizutegu, gure gurasoai egindako eskeñtzaren betetasuna.